برنامه مع امام منصور – 02 05 1402 (قسمت 7)

عنوان برنامه: ویژه برنامه ایام عزاداری حضرت سید الشهداء علیه السلام

کلیدواژه:

محرم؛ زیارت ناحیه مقدسه؛ مفاتیح؛ ابن مشهدی؛ نفس المهموم؛ کتب اربعه؛ توقیع؛ شیعه؛ حج نا تمام

استاد: حجت الاسلام والمسلمین آقای مرعشی

مجری: آقای علی اسماعیلی

مجری:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، حسین جان!

مهر تو را به عالم امکان نمی دهم * این گنج پر بها است من از ارزان نمی دهم

گر اختیار جنت و کویت به من دهند * کوی تو را به جنت و رضوان نمی دهم

ای خاک کرب و بلای تو مهر نماز من * این مهر را به ملک سلیمان نمی دهم

جان می دهم به شوق وصال تو یا حسین * تا بر سرم قدم ننهی جان نمی دهم

السَّلَامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلَى أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِين‏، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْفَضْلِ الْعَبَّاس‏

سلام، درود و ارادت خدمت شما دوستان عزیزم همراهان گرانقدر، سوگواران و عزاداران حسینی بینندگان بزرگوار برنامه مع امام منصور، امشب، شب هفتم ماه محرم و شب نازدانه ابی عبدالله حضرت علی اصغر باب الحوائج کربلا است اگر امشب گرفتار هستید و گرهی به زندگی تان افتاده امشب، شبش است.

شبی است که به دست‌های کوچولوی این نازدانه ابی عبدالله متوسل بشویم، هرچند دست‌هایش کوچک است اما گره‌های بزرگی را باز می کند و سند مظلومیت و غربت مولا و آقای ما حضرت سید الشهداء است. شهادت نازدانه طفل شیر خوار ابی عبدالله و روضه ای که معمولا این شب‌ها خوانده می شود و به ساحت این عزیز کوچک متوسل می شوند این طفل کوچکی که سرباز حسین است کوچک‌ترین شهید کربلا.

ان شاء الله همه تان حاجت روا بشوید، هرچه از خدا می خواهید به حق حضرت علی اصغر خدا به شما عنایت کند بویژه زوج‌های جوانی که شاید سال‌ها از زندگی مشترک شان گذشته اما صاحب فرزند نشدند خدا به حق حضرت علی اصغر باب الحوائج دامن شان را سفید و سبز کند صدای خنده و گریه بچه در خانه شان بیاید و آرامش به زندگی شان ان شاء الله بر گردد.

طبق معمول شب‌های گذشته در این دهه برنامه زنده مع امام منصور را با حضور اساتید و کارشناسان تقدیم حضور شما می کنیم و مباحثی که حول محور عاشورا و شهادت امام حسین (علیه السلام) است طرح خواهیم کرد و دوستان عزیز هم بهره کافی را خواهند برد و امشب در خدمت جناب حجت الاسلام والمسلمین حاج اقای مرعشی عزیز هستیم، سلام علیکم عرض تسلیت و تعزیت خیلی خوش آمدید.

استاد مرعشی:

سلام علیکم ورحمة الله، بنده هم سلام عرض می کنم خدمت شما جناب اقای اسماعیلی عزیز و همچنین خدمت همه بینندگان عزیز و ارجمند شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف).

السَّلَامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلَى أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِين‏، اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِه‏ مُحَمَّد وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم‏!

ان شاءالله در این شبی که متعلق به حضرت اقا علی اصغر است بتوانیم در محضر شما بینندگان عزیز باشیم و بتوانیم مباحثی را مطرح کنیم که مورد پسند و مورد رضایت اقا امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف) باشد.

در شروع برنامه معمولا در برنامه ای که خدمت بینندگان عزیز هستیم سعی می کنیم مطلب، مطلبی باشد که برنامه مسمای به آن را دارد به نام نامی حضرت ولی عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف) است.

مجری:

اسم برنامه مان هم که مع امام منصور است.

استاد مرعشی:

بسیار عالی، پس یک مطلبی را بیان کنیم هم مرتبط با حضرت ابی عبدالله الحسین و هم مرتبط با مولا و آقایمان حضرت امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف) باشد.

بحثی را که حتما شما بینندگان عزیز هم با آن در ارتباط بودید و دیدید مطرح می شود بحث زیارت ناحیه مقدسه است. یکی از زیاراتی که ممکن است کمتر به آن پرداخته بشود زیارت ناحیه مقدسه ای است که از کتاب مصباح الزائر نقل شده است.

کتاب مصباح الزائر برای اقای سید ابن طاووس است، ایشان کتب زیاد در باب ادعیه دارد این کتاب در باب زیارات و نسبت به زیارات افراد مختلف حتی پیامبران و اولیاء الهی است و مطالبی را در این کتاب نقل می کند از جمله آن زیاراتی که نقل کرده اند همین بحث زیارت ناحیه مقدسه است.

زیارت ناحیه مقدسه اکثرا روضه است، روضه‌های مفصلی که توسط خود حضرت صاحب العصر والزمان (ارواحنا لتراب مقدمه الفداء) در سوگ و رسای جد بزرگوارشان بیان شده است. یکی از فقراتی که در این زیارت به چشم می خورد همین:

«السَّلَامُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحُسَيْنِ، الطِّفْلِ الرَّضِيع‏»

 است که به این مناسبت بخصوص در ابتدای برنامه این را محضرتان و محضر بینندگان عزیز گفتیم نقل کنیم. کتاب مصباح الزائر را باهم ببینیم کتاب مصباح الزائر برای سید ابن طاووس اقای رضی الدین السید علی ابن موسی ابن طاووس(رحمة الله علیه) و ایشان متوفای 664 است.

در این کتاب وقتی بحث زیارت حضرت مطرح می شود:

«ثُمَّ تَدْخُلُ الْقُبَّةَ وَ تَقِفُ عَلَى الْقَبْرِ وَ تَقُولُ السَّلَامُ عَلَى آدَمَ صَفْوَةِ اللَّهِ فِي خَلِيقَتِه‏»

زمانی که در صحن و سرای حضرت اقا ابی عبدالله الحسین وارد شدی این زیارت را بخوان: «السَّلَامُ عَلَى آدَمَ صَفْوَةِ اللَّهِ فِي خَلِيقَتِه‏» همان متن دعای زیارت ناحیه مقدسه است که به صورت کامل اقای سید ابن طاووس این زیارت را نقل می کند.

نکته‌های که در این کتاب است مراتب عجیبی از روضه‌های وجود نازنین حضرت اقا سید الشهداء در آن مطرح شده است. خیلی وقت‌ها روضه‌های که می شنویم مطالب و مصائبی که مطرح می شود، مطالبی است جسته و گریخته در مقتل‌های متفاوت و در روایات مختلف آمده و ممکن است حتی در کتب تاریخ آن‌ها را نقل کرده باشند.

بعضی از مراجع بزرگ، اهل فن یک نکته ای زیبایی دارند می گویند آن مطالبی که به ما رسیده و برای ما نقل شده صرفا مطالبی است که ما تاب و توان آن را داریم اما در حقیقت آن مطالبی که برای وجود نازنین حضرت اقا ولی عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف) آشکار است آن برای هیچ احدی قابل بیان نیست، چرا که این قدر این روضه‌ها و مصائب و این مطالب سنگین هستند منطقی نیست که این ها برای یک انسان گفته بشود.

 زیرا از یک طرف ممکن است انکار را در پی داشته باشد اگر کسی معرفت نداشته باشد و اگر معرفت همراهش باشد این باعث می شود که آن فرد جان به جان آفرین تسلیم کند. مثل همامی که در محضر اقا امیر المؤمنین بود و آن اتفاق برایش افتاد.

اما نکته، نکته ای عجیب است که اقا صاحب الزمان چه می بیند و در این زیارت شریف چه می خوانیم تا جایی که بیان می کند حضرت به جای اشک گریستن خون گریه می کند.

مجری:

اقای مرعشی! قبل از این که توضیح بدهید این زیارت از چه کسی به ما رسیده و این که نقل می کنند این از لسان وجود نازنین امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف) است درست است؟

استاد مرعشی:

یک سری از صحبت‌ها نسبت به اصل سند این زیارت است

مجری:

در مورد سندش صحبت می کنیم فعلا این موضوع را بفرمایید

استاد مرعشی:

راجع به این مطلب، یکی از زیاراتی که می خوانیم مثل زیارت ناحیه مقدسه این در حقیقت زیارتی است که در زیارت آل یاسین این نکته را می بینیم در آن زیارت معروفی که:

«سَلامٌ عَلى‏ إِلْ‏ياسِين‏»

مجری:

می خواهم بدانم از چه کسی رسیده است؟

استاد مرعشی:

این‌ها همه شان شبیه همدیگر هستند مثل دعایی افتتاح، همه شان توقیعاتی از وجود نازنین حضرت اقا صاحب العصر والزمان هستند که به نواب خاص شان ارائه می شود و این‌ها بعدا به دست افراد مختلف می افتد ممکن است تا سال‌های سال به این‌ها عموم مردم نتوانند دست پیدا کنند؛ اما بعدها ممکن است کسی این توقیع را پیدا کند.

توقیع یعنی نامه، نامه‌های که توسط وجود نازنین حضرت نوشته می شود عرض می کنم ممکن است خیلی وقت‌ها ملتفت نباشیم به برکت سوال حضرتعالی همین زیارت آل یاسین یکی از توقیقات است. یا دعای افتتاح که در ماه مبارک رمضان ان شاء الله آن را همه باهم می خوانیم این هم از توقیعات است.

یکی دیگر از توقیقات همین زیارت ناحیه مقدسه است اولین کسی که می آید این مطلب را نقل می کند ابن مشهدی است ایشان فرد مشهور نزد فحول و اعاظم است که از ایشان مطلب نقل و بیان می کند، این توقیع شریف را ایشان دیده و بعد از آن هم افرادی مثل علامه مجلسی و مثل سید ابن طاووس بزرگانی از همان توقیع استفاده کردند و این مطلب را نقل کرده اند این اصل خود بحث است که چگونه به ما رسیده است.

آیا مستقیما از حضرت نقل شده است؟ این به صورت توقیعات و نامه‌های است که از این طریق به ما رسیده است.

مجری:

محتوا را بفرمایید باز بنده در مورد سند ناحیه مقدسه سوال دارم ان شاء الله مفصل می پرسم.

استاد مرعشی:

اصل مطلب که می خواهم به صورت مختصر خدمت بینندگان عرض بشود این است که این مطالب و روضه‌های که داریم می خوانیم یک گوشه ای بسیار ناچیز از آن حوادث بسیار سهمگینی است که در روز عاشورا اتفاق افتاده و ان شاء الله موفق باشیم بتوانیم در روز عاشورا این زیارت بخوانیم خودش مقتل مفصل است هرچیزی که در بحث زیارت ناحیه مقدسه بیان می شود.

مجری:

خیلی ممنون و متشکرم، برویم سراغ بحث مهمی که شاید برای بینندگان هم سوال بشود معمولا مردم و بینندگان، شیعیان وقتی بخواهند دعا و زیارتی را بخوانند یک مرجع مهم و قابل توجه کتاب شریف مفاتیح الجنان است که آن را مرحوم شیخ عباس قمی رحمة الله علیه جمع آوری کرده است. اما وقتی که در مفاتیح نگاه می کنیم می بینیم که زیارت ناحیه مقدسه در مفاتیح نیامده است ایشان هم جزء کسانی است که دعاهایی معتبر را جمع آوری کرده و این ها را آورده است.

می خواهیم بدانیم سند زیارت ناحیه مقدسه به چه شکل است آیا معتبر است یا خیر البته شما یک نقدی از سید ابن طاووس داشتید.

استاد مرعشی:

کاملا درست است توقعی که بسیاری از شیعیان داشته باشند که ما اگر بخواهیم دعایی را پیدا کنیم اگر بخواهیم زیارتی را پیدا کنیم باید به مفاتیح الجنان رجوع کنیم و اگر نبود شاید در دید بسیاری این قابل اعتنا نباشد. اما این دید هرچند خودش بیانگر عظمت کتاب مفاتیح الجنان است بیانگر آن برکتی است که خداوند در این کتاب بزرگ محدث جلیل القدر شیخ عباس قمی نگاشته شده است خداوند این برکت را در آن قرار داده که به این مرحله برسد اما نکته ای که است این صحبت مثل این می ماند کما این که می بینیم بعضی از وهابی ها و افرادی که مطلع نباشند ممکن است مطالبی را بگویند همین چند وقت قبل یک نفر تماس گرفته بود و گفت فلان مطلب را از امیر المؤمنین در نهج البلاغه پیدا و ذکر کنید.

قرار نیست هرچیزی که امیر المؤمنین گفته باشد فقط در نهج البلاغه بخواهیم دنبالش بگردیم. این جا هم مطلب دقیقا به همین صورت است قرار نیست شیخ عباس قمی دائرة المعارف بنویسد قرار نیست هر زیارتی که گفته بشود در این کتاب آمده باشد شیخ عباس قمی به نقل زیارت عاشورا معروفه و غیر معروفه ای بوده در باب زیارت‌های که مناسب است در روز عاشورا خوانده بشود بسنده کرده است.

اما ایا این به این معنی است که زیارت مورد قبول شیخ عباس قمی نبوده مثلا به این معنا نیست، چرا می گویم مسلما به این معنی نیست؟ از یک طرف به خاطر این که وقتی سند همین روایت را بررسی می کنیم زیارت را نگاه می کنیم همین توقیع شریف را نگاه می کنیم بالاخره از راه سند می توانیم به یک نتیجه ای برسیم این یک طرف بحث است.

یک طرف بحث که این را هم خدمت شما عرض کنیم خود شیخ عباس قمی کتاب دیگر به نام نفس المهموم دارد که مقتل است در کتاب نفس المهموم از همین زیارت ناحیه مقدسه استفاده می کنند با همین لفظ که بله در زیارت ناحیه مقدسه آمده است و مطلبش را برای عزیزان می آوریم.

نکته ای که است ما در مورد تمام افرادی که خدمت تان عرض کردم تمام افرادی که آمدند زیارت ناحیه را مقدسه نقل کردند برگشت شان به یک کتاب است یعنی آن صحبتی که از اقا امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف) و آن توقیعی که به آن استناد می کنند از کتاب المزار الکبیر که برای ابن مشهدی است. آقای ابو عبدالله محمد ابن جعفر ابن علی مشهدی حائری معروف به ابن مشهدی است. ایشان کسی است که علامه مجلسی توثیقش می کند محدث نوری ایشان را توثیق می کند. شیخ حر عاملی ایشان و کتاب شان را توثیق می کند شهید اول، اقا بزرگ تهرانی صاحب الذریعه ایشان را توثیق می کند.

کتاب مزار کبیر آن نسخه ای که بنده توانستم به آن دست پیدا کنم اگر عزیزان اطاق فرمان این کتاب را نمایش بدهند این یک کتاب نسخه ای خطی است که در کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی الان وجود دارد و می توانید شما هم مشاهده بفرمایید و به دستخط مبارک ایت الله مرعشی نجفی در ابتدای این کتاب مرقوم شده است کتاب انتسابش به اقای ابن مشهدی واضح شده است.

خلاصه این که مطلبی که ما به آن تاکید داریم و دنبالش می گردیم همین است که زیارت ناحیه مقدسه در صفحه 726 از کتاب المزار الکبیر نقل شده است با این لفظ:

«زيارة أخرى في يوم عاشوراء لأبي عبد اللّه الحسين بن علي صلوات الله عليه. وَ مِمَّا خَرَجَ مِنَ النَّاحِيَةِ عَلَيْهِ السَّلَامُ»

وقتی حضرت از آن ناحیه مقدسه خارج شد.

«إِلَى أَحَدِ الْأَبْوَابِ، قَالَ: تَقِفُ عَلَيْهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ تَقُولُ: السَّلَامُ عَلَى آدَمَ صَفْوَةِ اللَّهِ مِنْ خَلِيقَتِهِ، السَّلَامُ عَلَى شَيْثٍ وَلِيِّ اللَّهِ وَ خِيَرَتِهِ، السَّلَامُ عَلَى إِدْرِيسَ الْقَائِمِ لِلَّهِ بِحُجَّتِهِ، السَّلَامُ عَلَى نُوحٍ الْمُجَابِ فِي دَعْوَتِهِ، السَّلَامُ عَلَى هُودٍ الْمَمْدُودِ مِنَ اللَّهِ بِمَعُونَتِهِ، السَّلَامُ عَلَى صَالِحٍ الَّذِي تَوَّجَهُ اللَّهُ بِكَرَامَتِهِ...»

که به اصل خواندن این زیارت شریفه شروع می کنند. در ادامه هم دارد اصل زیارت را اقای ابن مشهدی به صورت مفصل بیان می کند و می رسد به آن فرازهای که گفتیم روضه مکشوف است و بحث‌های در آن مطرح می شود که همه از این طرف و آن طرف شنیدیم نگاشته‌ها و فقره‌های از این مطالب ذکر شده است:

«السَّلَامُ عَلَى الشَّيْبِ الْخَضِيبِ، السَّلَامُ عَلَى الْخَدِّ التَّرِيبِ، السَّلَامُ عَلَى الْبَدَنِ السَّلِيبِ، السَّلَامُ عَلَى الثَّغْرِ الْمَقْرُوعِ بِالْقَضِيبِ، السَّلَامُ عَلَى الْوَدَجِ الْمَقْطُوعِ، السَّلَامُ عَلَى الرَّأْسِ الْمَرْفُوعِ، السَّلَامُ عَلَى الْأَجْسَامِ الْعَارِيَةِ فِي الْفَلَوَاتِ، تَنْهَشُهَا الذِّئَابُ الْعَادِيَاتُ، وَ تَخْتَلِفُ إِلَيْهَا السِّبَاعُ الضَّارِيَاتُ.»

المزار الكبير (لابن المشهدي)؛ نویسنده: ابن مشهدى، محمد بن جعفر، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم، محقق/ مصحح: قيومى اصفهانى، ص496 و 500

سلام بر آن محاسن به خون خضاب شده، سلام بر آن بدنی که بالا برده شد، سلام بر آن دندانی که بوسیله چوب خیزران شکسته شد الی اخر که این زیارت در حقیقت یک روضه مکشوف است. یک مقتلی است که انسان با خواندنش واقعا حس و حال و مقتل خوانی به او دست می دهد.

نکته ای که در این کتاب باز ذکر شده است و در زیارت ناحیه مقدسه است این فقره است که حضرت اشاره به این نکته می کند که این قدر آلم و مصائب شدید است که باید به جای اشک ریختن در رثای آن حضرت خون گریست این به وضوح نشان می دهد که چقدر حضرت تحت فشار هستند و چقدر این مصائب، مصائب عظیم هستند که بالاخره خون گریستن یک چیزی قطعا بالاتر از سینه زدن است قطعا بالاتر از زنجیر زدن است قطعا بالاتر از لطمه زدن است کی ما توانستیم به این مراحل برسیم؟

خود این محتوا به ما نشان می دهد که خیلی از صحبت‌های که ممکن است الان انجام بشود اهل بیت، اهل این کارها نبودند اهل این نبودند که این گونه اشک بریزند که چشمان شان مثلا زخم بشود و در این باب بعضی‌ها مقاله می نویسند.

خود این مطلب به وضوح دارد نشان می دهد که اهل بیت اتفاقا همچنین صحبت‌های را کردند و خودشان گفتند که شایسته است ما این کار را انجام بدهیم. نسبت به آن بحثی که حضرتعالی مطرح کردید شیخ عباس قمی این را در کتاب مفاتیح خودش نقل نکرده است آیا دلیل بر عدم اعتبارش است؟

ملاحظه بفرمایید کتاب نفس المهموم را بنده خدمت تان نمایش بدهم نفس المهموم فی مصیبة سیدنا الحسین المظلوم در این کتاب به صراحت شیخ عباس قمی این مطلب را بیان می کند.

«ما في الزیارة الواردة عن الناحیة المقدسة علی صاحبها آلاف السلام»

دقیقا لفظ همین لفظ است نه این که بخواهند لفظ را تغیر بدهند. در همین زیارت ناحیه مقدسه ذکر شده است:

«وَ بَدَءُوكَ بِالْحَرْبِ، فَثَبَتَّ لِلطَّعْنِ وَ الضَّرْبِ، وَ طَحَنْتَ جُنُودَ الْفُجَّارِ، وَ اقْتَحَمْتَ قَسْطَلَ الْغُبَارِ، مُجَالِداً بِذِي الْفَقَارِ، كَأَنَّكَ عَلِيٌّ الْمُخْتَارُ.»

همان متنی که فرصت نبود در کتاب المزار ابن مشهدی نشان بدهیم همین عبارات است «وَ بَدَءُوكَ بِالْحَرْبِ» آن‌ها جنگ را با تو آغاز کردند «فَثَبَتَّ لِلطَّعْنِ وَ الضَّرْبِ» پس تو استوار شدی برای این که به جنگ شروع کنی «وَ طَحَنْتَ جُنُودَ الْفُجَّارِ، وَ اقْتَحَمْتَ قَسْطَلَ الْغُبَارِ» و باعث شدی که جنود دشمنان، لشکر دشمنان این‌ها مثل آرد خرد بشوند.

 «وَ اقْتَحَمْتَ قَسْطَلَ الْغُبَارِ» تا جای پیش رفت که غبار در هوا فراگیر شد. «مُجَالِداً بِذِي الْفَقَارِ» این در حالی بود که تو ذوالفقار را حمائل داشتی «كَأَنَّكَ عَلِيٌّ الْمُخْتَارُ» مثل این که علی مرتضی به جنگ آمده و همان بحثی که در کتاب المزار آقای ابن مشهدی هم بیان می شود. پس خود آقای شیخ عباس قمی در کتاب دیگرش نفس المهموم به همین زیارت ناحیه مقدسه دقیقا اشاره کرده است.

مجری:

جناب استاد مرعشی! آیا مرحوم شیخ عباس قمی به این موضوع اشاره کرده است که چرا زیارت ناحیه مقدسه را در کتاب مفاتیح الجنان نیاورده است یا اصلا اشاره نکرده است؟

استاد مرعشی:

مثل بسیاری از ادعیه ای که نگاه می کنیم خیلی از افراد هستند، افرادی که بیشتر با ادعیه و با زیارات محشور هستند حتما کنار مفاتیح الجنان که در خانه شان دارند یک کتاب مصباح الزائر برای زمانی که به زیارت می روند دارند. کتاب‌های مختلفی است و از خود سید ابن طاووس هم به ما رسیده است.

مجری:

مثل کتاب مصباح المتهجد که آن هم کتاب دعایی است.

استاد مرعشی:

بله کتاب زیارتی مصباح الزائر است و کتاب مصباح المتهجد باز از سید ابن طاووس است که در باب ادعیه ذکر شده است. این‌ها را کنار هم می گذارند تا از فیض این مطلب غافل نشوند که بالاخره هر جایی ممکن است مطلبی ذکر شده باشد.

مجری:

نمی دانم شاید هم نگاه من است تأیید بفرمایید یا رد کنید این که مرحوم شیخ عباس قمی تمام آن ادعیه‌ها و زیارت‌ها را در کتاب شریف مفاتیح الجنان نیاورده از این باب که اولا مردم به کتب علمای دیگر رجوع کنند و این که از کتاب‌های آن‌ها هم بهره ای ببرند یعنی این که صرف کتاب شریف مفاتیح را داشته باشند نباشد.

استاد مرعشی:

بله، اتفاقا در بسیاری از موارد می بینیم ارجاع‌ها مثلا یک مقاله را بخواهند اعتبار بدهند در پاورقی می نویسند «ر، ک» مثلا مراجعه به فلان کتاب بکنید. همین مراجعه‌ها در کتاب مفاتیح هم بسیار دیده می شود.

از طرف دیگر این مطلبی است که بنده به ذهنم می آید زمانی که ما زیارت ناحیه مقدسه را مشاهده می کنیم واقعا حقیقت امر این است بنده خودم اگر بخواهم این زیارت را بخوانم با دید مقتل این زیارت را می خوانم.

مجری:

یعنی روضه است، گویا امام زمان (علیه السلام) دارند روضه می خوانند. به این شکل است؟

استاد مرعشی:

بله. اتفاقا این زیارت در کتاب المزار ابن مشهدی که نقل شده زمان اختصاصی ندارد یعنی ما وقتی نگاه می کنیم می بینیم زیارت عاشورا نوشته اصلش در روز عاشورا است و در سایر روزها هم این جواز و رخصت داده شده است که قرائت بشود. یا این که فلان دعا و فلان زیارت برای فلان روز است.

 اما این مطلب این طور نقل نشده که این زیارت را شما در فلان روز بخوانید بلکه مثل یک مقتل که بیان می شود و یک سرگذشتی را بیان می کند یک مصیبتی را بیان می کند اتفاقا کتاب ابن مشهدی دقیقا به همین صورت این را نقل کرده است و چه بسا آقای شیخ عباس قمی هم به همین التفات داشته که من می خواهم یک کتاب به اسم نفس المهموم بنویسم یک کتاب مقتل است و این را در آن جا ذکر می کنم.

زمانی که قرار است کتاب مقتل نوشته بشود این جایش در آن کتاب می شود و سایر ادعیه و زیارات جایش در کتاب مفاتیح الجنان که عموما در دسترس عموم مردم باشد و بتوانند استفاده کنند.

مجری:

دو تا سوال خیلی کوتاه بپرسم، سوال این است که به کدام یک از نواب اربعه حضرت این را توقیع داشتند مشخص است؟

استاد مرعشی:

بله مطلبی که در کتاب المزار نقل شده صرف همین است یعنی اصل توقیعی که به ما رسیده در آن چیزی ذکر نشده که برای کدام یک از نواب است آن زمانی که حضرت از ناحیه مقدسه خارج شدند این را ایراد فرمودند. اعتباری که خود این سند به ما می دهد غیر از اعتباری است که ممکن است در خیلی از مواردی که می خواهیم یک روایت را بررسی کنیم بررسی رجالی می خواهیم انجام بدهیم به آن صورت بررسی می کنیم.

در بررسی رجالی یک حدیث اگر یک دانه از آن سلسله سندهایش از بین رفت این روایت مرسل می شود روایت برای ما بی اعتبار می شود و چیزی نمی تواند جایگزین آن بشود بالاخره یک ضعف و یک خللی در این سلسله سند ایجاد شده است؛ اما زمانی که توقیع و به صورت یک نامه و نوشته باشد این نوشته مثل این است که همین الان برای من از سیصد سال پیش یک نامه به دستم می رسد من نامه را می خوانم و برای من واضح می شود که نویسنده همین شخصی است که مد نظر بوده است.

این دیگر هیچ نیاز ندارد که بخواهد آن سلسله سند به آن دقتی که است بررسی بشود اما بازهم بالاخره فقهای شیعه از آن چیزی که در رفتارشان دیدیم آن عنایت خاصی بوده که این ها داشتند چیز اضافه بر آن مطالبی که در مذهب است وارد در مذهب نشود این برای مان کفایت نمی کرده مگر وقتی که دیدیم این همه علمای بزرگ آمدند این را تأیید کردند.

خدمت تان عرض کردم بزرگانی که این کتاب و خود شخص ابن مشهدی را تأیید کرده بودند مفصل است نام افراد که اگر صرف اسمش را هم بخواهیم بگوییم بحث به درازا می کشد. خوب این جابر ضعف سند به تعبیر فقهی و فقهایی می شود.

مجری:

حضرت ایت الله مکارم شیرازی در کتاب مفاتیح نوین شان این را آورده اند یا نه؟ من دقیق نمی دانم به نظرم ایشان هم نیاورده اند این طوری که در ذهنم است.

استاد مرعشی:

اطلاع ندارم.

مجری:

حاج آقای مرعشی خیلی ممنون هستم ان شاء الله باز در خدمت تان هستیم گفتگو خواهیم کرد اما مهمان بزرگوار و عزیزی روی خط ارتباطی برنامه مع امام منصور الان است می خواهیم که بیشتر با ایشان آشنا بشویم خودشان، خودشان را بیشتر برای ما معرفی بکنند آقا سلام علیکم شب شما بخیر عزاداری‌ها قبول. لطفا خودتان را برای بیننده های ما معرفی بفرمایید.

بیننده اقای دلدار:

سلام علیکم بنده دلدار هستم.

مجری:

آقای دلدار کوچولوی تان کنار تان است اسمش چیست و چند سالش است؟

اقای دلدار:

بله. اسمش محمدرضا و یازده و نیم ماهه است.

مجری:

پس می شود گفت یک جورهای دل تان مثل چنین شبی که شب حضرت علی اصغر است بهتر با نازدانه ابی عبدالله گره می خورد درست است چون وقتی طفل شیر خواره و طفل چند ماهه کسی در خانه اش داشته باشد این ارتباط بهتر بر قرار می شود.

اقای دلدار:

بله.

مجری:

وقتی بچه گشته و تشنه می شود این حس فکر می کنم شما را به کربلا و روضه ای امام حسین و روضه حضرت علی اصغر منتقل می کند این اتفاق در خانه افتاده است؟

اقای دلدار:

بله.

مجری:

خیلی عالی، آقای دلدار عزیز شما کی به مذهب و مکتب اهل بیت عصمت و طهارت مشرف شدید؟

آقای دلدار:

من قبلا در مدرسه وهابی‌ها درس خوانده بودم و قرآن را حفظ کردم.

مجری:

چه مدت است که شیعه شدید؟

آقای دلدار:

فکر می کنم چهار، پنج سال قبل بود.

مجری:

الان در ایران هستید؟

اقای دلدار:

بله.

مجری:

قبلا کجا تشریف داشتید؟

اقای دلدار:

قبلا در کشور خودم پاکستان بودم

مجری:

حاج آقای مرعشی هم در استدیو حضور دارند با شما سلام علیک می کند و بعد من سوالات دیگر است خدمت تان عرض می کنم.

استاد مرعشی:

آقای دلدار عزیز یا فرمودید مهدی حسن سلام عرض می کنم

مجری:

آقای مهدی حسن بفرمایید که قبل از این که شیعه بشوید، قبل از این که مکتب و مذهب اهل بیت را بپذیرید چه دین و مذهبی داشتید؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

قبلا بنده در مدرسه وهابی ها بودم مذهب وهابیت را داشتم

مجری:

وهابی بودید؟

 اقای دلدار (مهدی حسن):

بله.

مجری:

در مدرسه خاصی درس می خواندید و آموزش می دیدید؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

بله در مدرسه وهابی‌ها که درس می خواندم آموزش می دادند که شیعه‌ها کافر هستند می گفتند روز عاشورا چراغ را خاموش می کنند و متعه می کنند و خون در غذای شان می ریزند و می خورند.

مجری:

آقای دلدار کسی است کوچولو را آرام کند مادرش است؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

نه، در مسجد است.

مجری:

آها! الان هم داری پدری و هم مادری می کنی پرستاری از کوچولو می کنی.

اقای دلدار (مهدی حسن):

بله.

مجری:

الان اقا پسرت در آغوش شما است؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

بله.

مجری:

خدا حفظش کند. اقای مهدی حسن در مدارس وهابی تا چه مرحله درس خواندی، تحصیلات تان تا چه مرحله بود و پیشرفت داشتید؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

در آن جا من قرآن را کامل حفظ کردم و دیپلم را همان جا گرفتم

استاد مرعشی:

فرمودید مطالبی را به شما آموزش می دادند، در آن جا یک فرد بارزی بودید یا معمولی؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

در آن جا به ما آموزش می دادند می گفتند شیعیان کافر و نجس هستند.

مجری:

این را عملا در درسها به شما می گفتند؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

بله.

مجری:

چه شد که شیعه شدید این را هم توضیح بفرمایید.

اقای دلدار (مهدی حسن):

یک آشنایی داشتم شیعه بود من به ایشان گفتم شما شیعه و نجس هستی، این بنده خدا به من گفت بیا عزاداری ما را ببین، من در مجلس شان رفتم متوجه شدم حرف‌های که به ما می گفتند دروغ بود.

مجری:

به عزاداری امام حسین علیه السلام رفتید؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

بله به عزاداری امام حسین رفتم و دیدم حرف‌های که زده بودند دروغ بود

مجری:

اولین باری که به عزاداری امام حسین رفتید در آن جا با چه صحنه ای مواجه شدید و برای شما جذاب بود و شما را حذب خودش کرد؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

من بعد از آن که در آن عزاداری شرکت کردم بعد کتاب خواندم و تحقیق کردم، نزد حضرت علی رفتم!

مجری:

اقای دلدار (مهدی حسن)! قبلش شما در مورد امام حسین و شهادت ایشان و این که چه کسی ایشان را به شهادت رساند و نوع شهادت ایشان چیزی نخوانده بودید؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

نه.

استاد مرعشی:

در مدرسه ای که شما درس می خواندید ایام محرم چه کار می کردند؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

من در روز عاشورا که در مراسم عزاداری شان رفتم متوجه شدم که اقایان جدا هستند و خانم ها جدا هستند بحث متعه ای که می گفتند شیعیان در روز عاشورا متعه می کنند دروغ بود. چیزهای که شنیده بودم همه دروغ بود.

استاد مرعشی:

قبل از این برنامه‌ها آن چیزی که به شما در مدرسه وهابی که آموزش می دیدید ماه محرم می شد آیا برنامه ای نداشتند و کاری نمی کردند؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

برنامه ای که داشتند این بود که جشن می گرفتند.

مجری:

در ایام محرم و عزای امام حسین آن‌ها جشن می گرفتند؟!

اقای دلدار (مهدی حسن):

بله

مجری:

جشن گرفتن شان به چه عنوان بود؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

به عنوان این که شیعه بیرون می آیند و کافر هستند.

مجری:

به عنوان این که امام حسین کشته شده باید شادی کنیم با این نگاه جشن می گرفتند؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

بله

مجری:

آن موقع که وهابی بودید شما در بیرون و در مناطق مختلف شهر نمی آمدید عزاداری امام حسین را ببینید؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

نه، اصلا نرفته بودم!

مجری:

اولین باری که در روضه امام حسین رفتید چه روضه ای امام حسین را شنیدید، کدام روضه بود؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

هشت محرم رفته بودم

مجری:

هشت محرم روضه حضرت علی اکبر بود؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

بله

مجری:

الان شما می توانید کشور تان بر گردید؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

من می روم اشکال ندارد اما به من گفته اند اگر بیایی می کشمیت!

استاد مرعشی:

یکبار ایشان می تواند برود و دیگر برگشتی در کار نیست.

مجری:

الان بستگان شما و اساتیدتان که در مدرسه وهابی ها درس می خواندید همچنان در کشمیر هستند و وهابی هستند؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

بله.

مجری:

در کشمیر که شیعه زیاد است شما چطور می گویید مشکل دارید.

اقای دلدار (مهدی حسن):

در منطقه ما زیاد نیستند، عموی من وهابی است و جزء اساتید آن جا است تدریس دارد.

مجری:

پدر و مادرتان چه؟

اقای دلدار (مهدی حسن):

پدرم وهابی نیست از اهل تسنن است، برادران و خواهرهایم بعضی شان وهابی هستند.

مجری:

آقای دلدار مهدی حسن خیلی ممنونم ان شاء الله که موفق باشید و مورد نگاه خاص حضرت سید الشهداء قرار بگیرید خدا به شما سلامتی بدهد و ان شاء الله بتوانید در این امر و راه بزرگی که انتخاب کردید موفق باشید و ان شاءالله جزء انصار اعوان و یاران امام زمان (ارواحنا له الفداء) باشید. اگر نکته و مطلبی است می شنویم

اقای دلدار (مهدی حسن):

نه نکته ای نیست.

مجری:

ممنونم از شما موفق باشید خدا نگهدارتان

اقای دلدار (مهدی حسن):

خدا حافظ شما

مجری:

دوستان عزیز امشب، شب حضرت علی اصغر است و شبی که به نام نامی نازدانه ابی عبدالله الحسین است دلهایمان را کربلایی کنیم و بر گردیم و بازهم گفتگویمان را ادامه خواهیم داد.

(میان برنامه)

مجری:

 صلی الله علیک یا ابا عبدالله الحسین؛ این جا حسینیه و خیمگاه مع امام منصور شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف) است که در این شب‌ها مهمان خانه‌های شما هستیم و استفاده می کنیم و در خدمت جناب حجت الاسلام والمسلمین حاج آقای مرعشی عزیز هستیم.

حاج آقا در خصوص گفتگوی که با اقای اقای دلدار (مهدی حسن) داشتیم، شرایط سختی که ایشان داشتند و الحمدلله به مسیر و راه اهل بیت راه پیدا کردند و شیعه شدند اگر نکته ای است بفرمایید.

استاد مرعشی:

بله، از این طور افراد زیاد داریم که الحمدلله به مذهب حقه شیعه مشرف شدند و نکته ای که بین اکثریت این ها دیده می شود و جالب است جدای از توجه خاصی که نسبت به این فرد انجام شده است توجه خاصی که من داخل پرانتز عرض کردم منظور این است که ایشان با نام نامی حضرت آقا ابا عبدالله الحسین شیعه شده است.

همان طور که خودشان گفت در ماه محرمی که در آن جا جشن می گیرند همان طوری که نقل کرد وهابی هستند وهابی‌ها چنین رفتارهای دارند و ما این ها را صرفا شنیده بودیم اما شاهد عینی و کسی که در همان مجالس بوده و حضور داشته و به قول معروف استخوان شکانده خودش دارد چنین مطلبی را بیان می کند که ما ایام عزاداری امام حسین را جشن می گرفتیم!

اما همانجا در ماه محرم، ماه حسین حضرت اقا ابا عبدالله الحسین دستش را می گیرد و بیرون می آورد این توجه خاصی است که آقا ابا عبدالله نسبت به افراد مختلف دارد، تعبیری که وجود نازنین پیامبر (صلی الله علیه واله وسلم) نسبت به امام حسین (علیه السلام) دارد:

«إنّ الحسين مصباح الهدى و سفينة النجاة»

در حقیقت همین مطلب است که کان حضرت ابا عبدالله می گردد پیدا می کند چه کسی دارد غرق می شود، سفینه نجات چنین چیزی است مثل کشتی نوح نیست که هرکس آمد سوارش بشود، هرکس ایمان آورد سوارش بشود همه اهل بیت همین طور هستند.

«مَثَلُ أَهْلِ بَيْتِي فِيكُمْ كَمَثَلِ سَفِينَةِ نُوحٍ، مَنْ رَكِبَهَا نَجَا، وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا غَرِقَ، وَ مَثَلِ بَابِ حِطَّةٍ مَنْ دَخَلَهُ نَجَا وَ مَنْ لَمْ يَدْخُلْهُ هَلَكَ.»

الأمالي (للطوسي)؛ نویسنده: طوسى، محمد بن الحسن، ناشر: دار الثقافة ، مصحح: ندارد، ص60

«فأنا أبو ذر سمعت رسول الله (صلی الله علیه وسلم) يقول مثل أهل بيتي مثل سفينة نوح من ركبها نجا ومن تخلف عنها غرق هذا حديث صحيح على شرط مسلم ولم يخرجاه»

المستدرك على الصحيحين؛ اسم المؤلف: محمد بن عبدالله أبو عبدالله الحاكم النيسابوري الوفاة: 405 هـ، دار النشر: دار الكتب العلمية - بيروت - 1411هـ - 1990م، الطبعة: الأولى، تحقيق: مصطفى عبد القادر عطا، ج2، ص373، ح3312

اما بحث اقا ابا عبدالله فرق می کند، آقا ابا عبدالله می گردد این فرد این شخصی که دارد به او آموزه‌های وهابی و تکفیری داده می شود دارد غرق می شود حضرت دستش را گرفت و بیرون آورد و این فرد شیعه شد.

نکته ای می خواستم عرض کنم این بود که وقتی نگاه می کنیم می بینیم بسیاری از افرادی که هستند آن چیزی که در اصل باعث شیعه شدن این‌ها شده یک بحث مقایسه بوده که در ذهن شان شکل گرفته است از قبل یک سری گزاره‌ها را به این ها می دادند می گفتند شیعه این است و این است همان طور که این اقا گفت، ایشان گفت به ما می گفتند شیعه زنا می کند، شیعه در ماه محرم خون در غذایش می ریزد می خورد شیعه فلان کار و فلان کار را انجام می دهد، شیعه مشرک است. ایشان می گوید رفتم از نزدیک دیدم متوجه شدم از این خبرها نیست.

بسیاری از افرادی را که در اطراف خودمان می بینیم که شیعه شده اند روی این نکته تأکید می کنند به ما یک سری گذاره‌ها را گفته بودند وقتی در واقعیت نگاه کردیم متوجه شدیم اصلا از این خبرها نیست.

نکته ای که من می خواهم این را گره بزنم با یکی از مباحثی که حضرت اقا ابا عبدالله الحسین خودشان بسیار به آن تأکید داشتند و در فرایند تبلیغی خودشان به آن اهتمام می ورزیدند بحث مقایسه کردن بین خیر و شر بود. ملاحظه کنید یک زمانی ما مطلب واضحی را به مخاطب خودمان القاء می کنیم صرف القاء یک مطلب به مخاطب آیا می تواند آن را کمک کند؟ قطعا یک مقدار از راه ما پیش بردیم اما به خاطر این که بخواهیم دست این فرد را بگیریم و در تصمیم گیری به ایشان کمک کنیم باید برایش جوانب مختلف قضیه را مشخص کنیم.

خیلی ها فکر می کنند من الان اگر این کار را انجام ندادم دیگر می توانم بدون هیچ مشکلی زندگی خودم را انجام بدهم. به تعبیر دیگر اگر من حسینی نشدم هیچ مشکلی پیش نمی آید، این طور نیست باید برایش حل بشود اگر تو حسینی نشدی یزیدی شدی.

خود اقا ابا عبدالله در جاهای مختلف و به مناسبت‌های مختلف این نکته را تذکر می دهد ای مخاطب و ای کسی که داری به حرف من گوش می دهی، ای کسی که خودت را مسلمان می نامی مقایسه کن، این مقایسه ها را ببینید.

کتابی که ملاحظه می کنید کتاب الفتوح اقای ابن اعثم کوفی است، در جلد 5 این کتاب صفحه 12 نقل می کند آن زمان که صحبتی شده بود بروند با یزید بیعت کنند اقا ابا عبدالله فرمودند ابدا من این بیعت را انجام نمی دهم

«لا ابایع له ابدا»

چرا این کار را نمی کنم؟ نه این که صرفا یزید چنین آدمی است می گوید دقت کنید.

«ويزيد رجل فاسق معلن الفسق يشرب الخمر ويلعب بالكلاب والفهود»

یزید کسی است که فاسق است و علنی هم فسق می کند شراب می خورد، حیوان بازی و سگ بازی می کند.

«ويبغض بقية آل الرسول»

با مایی آل رسول، با مایی که محبط وحی هستیم، مایی که محل رفت و شد ملائکه هستیم با ما دارد دشمنی می کند. در جاهای دیگر باز می بینیم حضرت ابا عبدالله الحسین نسبت به مروان اشاره می کند که آمده بود به حضرت اصرار می کرد بیا و با یزید بیعت کن، باز حضرت به ایشان فرمود:

«ويلك يا مروان ! إليك عني فإنك رجس وإنا أهل بيت الطهارة الذين أنزل الله عز وجل على نبيه محمد صلى الله عليه وآله وسلم، فقال: (إنما يريد الله ليذهب عنكم الرجس أهل البيت ويطهركم تطهيرا)»

وای بر تو ای مروان! من منظورم با تو است تو پلیدی هستی و ما اهل بیت طهارت و پاکی هستیم «الذين أنزل الله عز وجل على نبيه محمد صلى الله عليه وآله وسلم، فقال: (إنما يريد الله ليذهب عنكم الرجس أهل البيت ويطهركم تطهيرا)»! آیه تطهیر در شأن ما نازل شده است.

به صورت مقایسه ای حضرت می فرماید تو پلیدی هستیم ما پاکی هستیم، یزید کسی است معلن به فسق و شارب خمر است ما کسی هستیم که بقیه آل رسول هستیم ما کسی هستیم که محبط وحی هستیم.

با مروانی که خودش والی یزید است این طوری برخورد شد:

«قال: فنكس مروان رأسه لا ينطق بشيء، فقال له الحسين: أبشر يا بن الزرقاء بكل ما تكره من الرسول عليه السلام يوم تقدم على ربك فيسألك جدي عن حقي وحق يزيد. قال: فمضى مروان مغضبا حتى دخل على الوليد بن عتبة فخبره بما سمع من الحسين بن علي.»

الفتوح؛ نويسنده: أحمد بن أعثم الكوفي (وفات: 314)، تحقيق: علي شيري (ماجستر في التاريخ الإسلامي)، ناشر: دار الأضواء للطباعة والنشر والتوزيع، 1411ق، ج5، ص12 و 17

وقتی مروان این طوری شنید دیگر سرش را پایین انداخت و دید که هیچ چیزی نمی تواند بگوید دهانش دوخته شد. یعنی شیوه مقایسه کردن اگر این را انتخاب نکنی این طور نیست که هیچ انتخاب دیگر در قبالش نداشته باشی مجبوری مخالفش را انتخاب کنی.

یکی از آن شیوه های جهاد تبیین است که ما اگر ما می خواهیم تبیین جهادی داشته باشیم باید از آن استفاده کنیم و بتوانیم دست مخاطب را بگیریم و به سر منزل مقصود برسانیم.

مجری:

خیلی ممنون و متشکر، استاد شبهه ای که گاهی گوشه و کنار مطرح می شود مخصوصا وقتی ایام محرم و عزاداری امام حسین (علیه السلام) فرا می رسد تمام تلاش شان را می کنند کسانی که زاویه و مشکل دارند گاهی عناد دارند گاهی بغض و کینه دارند نسبت به امام حسین و اهل بیت و مذهب و مکتب اهل بیت شبهاتی را مطرح می کنند.

یکی از نکاتی که گاهی مطرح می شود این که برخی ها تصور می کنند و این را بیان هم می کنند امام حسین اهل جنگ خشونت و خونریزی بوده و اعتقادی هم به کار تبلیغ و فرهنگی نداشته است. این شبهه را چطوری می توانیم پاسخ بدهیم؟

استاد مرعشی:

نکته، نکته ای بسیار دقیق و خوبی است اما زمانی که ما رفتار اقا ابا عبدالله را مشاهده می کنیم به وضوح می بینیم که اتفاقا اصل جریانی که پیش آمد، اصل برنامه ای که پیش آمد همه اش برنامه تبلیغی بود. یعنی ما وقتی به حرکت ابا عبدالله نگاه می کنیم آن حرکتی که انجام شد. اگر بتوانم تصویر این حرکت را برای عزیزان بیاورم.

ملاحظه بفرمایید این مسیر حرکت آقا ابا عبدالله الحسین است حضرت از مدینه وقتی حرکت می کند اگر بنای بر جنگ داشتند باید به کوفه می رفتند و آن جاها افرادی بودند که می توانستند به حضرت کمک کنند و لشکری تشکیل بدهند و بخواهند با حکومت مقابله کنند، در صورتی که حضرت به مدت چهار ماه و پنج روز از مدینه حرکت می کنند و چهار ماه و پنج روز در مکه می مانند این برای چه و برای چه هدفی دارد انجام می شود؟

مکه ای که از اطراف و اکناف دارند جمع می شوند و به ایام حج منتهی می شود، و خروج از انتهای ماه رجب بوده است وقتی این ها به مکه می رسند شروع به تبلیغ کردن می کنند و به آگاه سازی مردم، چه چیزی را این ها انتخاب می کنند این افرادی که در کنارشان هستند وقتی می بینند ابا عبدالله الحسین به مکه تشریف آوردند خود این پیام تبلیغی را می رساند و این ها می شنوند مطلبی را که حضرت به خاطر آن حرکت کردند و از مدینه راه افتادند.

در خود مکه چه زمانی را برای حرکت کردن انتخاب می کنند؟ دقیقا همان زمانی که باید همه در مکه باشند خود این نشان می دهد که حضرت دارد یک کار تبلیغی انجام می دهند دارند یک کار فرهنگی انجام می دهند. در حقیقت دارند یک چیزی را به مردم می فهمانند که یک اتفاق‌های دارد می افتد من حجم را نیمه کاره رها کردم یا به تعبیر برخی بزرگان حضرت خودشان برنامه شان همین بود یعنی قصد حج نکرده بودند بلکه قصد عمره مفرده کرده بودند و عمره مفرده شان را به پایان رساندند و شروع به حرکت کردند.

یعنی اصل برنامه و اصل ترتیبی که حضرت داده بودند یک ترتیب تبلیغی بود که در این راستای تبلیغی که داشتند با صراحت تمام نسبت به تک تک افرادی که می دیدند اگر فرصت باشد نمایش بدهیم با صراحت تمام مطالبی را مطرح می کردند آقا به هر زور و زری هست شما بیا و جزء یاران بشو، شما بیا و عاقبت بخیر بشو.

مجری:

درواقع بحث هدایتی بوده که وجود نازنین امام حسین (علیه السلام) داشتند و کار تبلیغی به این شکل داشتند انجام می دادند.

خیلی ممنون جناب اقای مرعشی قاعدتا وقت زیاد می خواهد که شما تمام مباحث این بخش را تبیین کنید و موشکافی کنید منتهی دوستان از اطاق فرمان اشاره کردند وقت و فرصت برنامه تمام شده ان شاء الله عمری باشد در برنامه دیگر از محضر تان استفاده می کنیم.

اگر نکته پایانی است در خدمت تان هستیم.

استاد مرعشی:

سلامت باشید ان شاء الله این ایام را قدر بدانیم و بتوانیم در مجالس شرکت کنیم و مشمول شفاعت حضرت بشویم.

مجری:

تشکر، دوستان عزیز از شما هم ممنون و سپاسگزارم که امشب هم برنامه مع امام منصور را همراهی فرمودید همان طور که در ابتدای برنامه هم عرض کردم امشب، شب هفتم است از قدیم این شب به عنوان شب قحطی آب گاهی نام برده می شد، شب حضرت علی اصغر طفل شش ماهه امام حسین (علیه السلام) و کم کم آن اوج عزاداری‌ها و روضه‌ها دارد خودش را نشان مید هد مخصوصا از شب هفتم و الحمدلله که امسال می بینیم مجالس و محافل عزاداری امام حسین (علیه السلام) خیلی با شکوهتر و با عظمت‌تر از سال‌های گذشته است هرچند که دشمنی‌ها خیلی زیاد شده و شبهه پراکنی‌ها زیاد شده اما الحمدلله به برکت این مسیر مقدس و قیام مقدس سید الشهداء این مجالس و محافل با شکوهتر است.

من یک ویدئوی را از عزاداری مردم بحرین در صفحه خودم منتشر کردم این عزاداری شب گذشته بوده که سه تا خیابان که منتها به یک جا می شده خیلی جمعیت چندین هزار نفر با عشق با ارادت و محبت عزاداری می کنند و دسته‌های عزاداری را که این شب‌ها در اقصی و نقاط عالم است و امروز هم روز حسین دی بود که در آمریکا برگزار شد و درواقع دسته‌های عزاداری به حرکت در آمدند.

این چراغ و این خورشید همچنان دارد نور افشانی و هدایت گری می کند تا کور شود هر آن که نتواند دید.

یَا رَبَّ الْحُسَيْنِ بِحَقِّ الحُسَین إشْفِ صَدْرَ الْحُسَيْن‏ بِظُهورِ الحُجة یَا رَبَ الحجة بَحقِ الحجة إشْفِ صَدْرَ الْحُجة‏ بِظُهورِ الحُجة؛ التماس دعای خیر خدا نگهدار!