برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی13 09 1404(قسمت135)

عنوان برنامه: اخلاص قلبی و دشواری اخلاص در عمل

کلیدواژه: اخلاق علوی سیره مهدوحضرت زهرا (سلام الله علیها)ی؛ حضرت ام البنین؛ اخلاص قلبی؛ امام خمینی (رحمت الله علیه)؛ اخلاص عملی؛ اهمیت اخلاص؛ دشواری اخلاص؛ نافله صبح؛ نافله عشاء؛ شبهه؛ عایشه؛ حضرت زهرا (سلام الله علیها)؛ توسل!

استاد: حضرت آیت الله حسینی قزوینی

مجری: حجت الاسلام والمسلمین مرعشی

مجری:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ، الْحَمْدُلِلَّه رَبّ العَالَمِینْ، وَصَلی الله عَلیٰ مُحَمّدٍ وَآلِه الطَاهِرین؛

عرض سلام، ادب و احترام دارم خدمت همه شما بینندگان عزیز و ارجمند شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف)؛ الحمدلله این توفیق را داریم در شب جمعه دیگر سید اللیالی، با برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی مهمان شما بینندگان عزیز و ارجمند باشیم؛ برنامه ای که این توفیق را داریم در محضر استاد حضرت آیت الله دکتر حسینی قزوینی هستیم ان شاء الله امشب هم بتوانیم نهایت بهره و استفاده را از محضرشان ببریم.

همان طور که مطلع هستید در ابتدای برنامه هایی که محضر استاد هستیم در طلیعه عرائض و صحبت برنامه، برنامه معنوی است دل ها باید روحانی بشود و معنویت شان از همان ابتدا تأمین بشود تا ان شاء الله بتوانیم این مباحث اخلاقی را درست بکنیم در دل، قلب و جان مان بنشنید به همین علت است که شروع برنامه ها را به نام حضرت زهرای مرضیه (سلام الله علیها) متبرک می کنیم.

ان شاء الله که با این نام و با این ذکری که حضرت استاد شروع خواهند کرد دل های ما آماده تابش نور معرفت بشود حضرت استاد سلام عرض می کنم در خدمت تان هستیم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

سلام علیکم و رحمة الله و برکاته

السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّةَ اللَّهِ فِي أَرْضِه،‏ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مِيثَاقَ اللَّهِ الَّذِي أَخَذَهُ وَ وَكَّدَهُ- ِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللَّهِ وَ دَلِيلَ إِرَادَتِه‏، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَعْدَ اللَّهِ الَّذِي ضَمِنَه‏، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا صَاحِبَ الْمَرْأَى وَ الْمَسْمَع‏ فَمَا شَيْ‏ءٌ مِنَّا إِلَّا وَ أَنْتُمْ لَهُ السَّبَبُ وَ إِلَيْهِ السَّبِيل.

خدمت بینندگان عزیز و گرامی خالصانه ترین سلامم را تقدیم می کنم موفقیت روز افزون برای همه عزیزان از خدای منان خواهانم!

طبق برنامه همیشگی مان طلیعه عرائض مان را با یادی از صدیقه طاهره آغاز می کنیم باشد که یک لحظه از این لحظات مقبول این بانوی دو سرا، سیدة النساء اهل الجنه اجمعین شود که دنیا و آخرت ما با گوشه ای از چشم او آباد است.

دخت رسول و این همه خونین جگر چرا* فُلک نجات و غرقه به اوج خطر چرا

با داعی صحابی خیر البشر بگو * چندین جفا به دختر خیر البشر چرا

گیرم که بود بغض علی در نهاد تو * سیلی زدن به صورت زهرا دگر چرا

سیلی زدی به مادر و دستت شکسته باد * مادر زدن مقابل چشم پسر چرا

گلچین اگر نداشت عداوت به باغبان * آتش زدن به باغ و شکستن شجر چرا

«صلی الله علیک یا مولاتی یا فاطمة الزهرا»

(وَسَيعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَي مُنْقَلَبٍ ينْقَلِبُونَ)

مجری:

طیب الله انفساکم الحمد لله توفیقی است. شما بینندگان عزیز و ارجمندی که همراه برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی بودید قطعاً در جریان هستید روند برنامه به چه صورتی بود، از ابتدا عزیزانی که همراه ما هستند قطعاً می دانند یک برنامه ای دارد تقدیم شان می شود تا بتوانیم ان شاء الله در پرتو اخلاق علوی گونه بتوانیم جزء سربازان حضرت آقا ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) باشیم و این حاصل نمی شود مگر این که بتوانیم دل های خودمان را زنگار زدایی بکنیم.

بتوانیم آن آفات قلبی را از دل هایمان بر کنیم ان شاء الله که بتوانیم بعد از این که، این کار را انجام دادیم اعمال مان هم صالح و سالم بشود و در پرتو این کار جزء سربازان حضرت ان شاء الله قرار بگیریم.

بحث، بحث شیرین و جذابی است معمولاً دوست داریم بیشتر از حضرت استاد بشنویم اما اگر امکانش هست یک مختصری از جلسه گذشته بفرمایید تا ان شاء الله وارد مبحث بشویم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

قبل از این که سوال حضرتعالی را جواب بدهم امروز روز رحلت مادری بزرگ، همسری فداکار، فدائی اهل بیت «ام البنین (سلام الله علیها)» بود که خود باب الحوائج است آن های که به «ام البنین (سلام الله علیها)» متوسل شدند و حاجت گرفتند زیاد هستند. بنده بارها بود در بعضی از مشکلات و ... پانصد یا هزار صلوات به نیت خانم «ام البنین» نذر می کنیم خیلی سریع مشکل حل می شود.

این خانم روزهای اولی که وارد منزل امیر المؤمنین شد، اختلاف است چهار سال، هشت سال، ده سال بعد از شهادت حضرت زهرا بود کاری با این ها نداریم. ولی دارد که روزهای اولی که وارد خانه امیر المؤمنین شد امام حسن و امام حسین کسالت داشتند همانند مادر مهربان تمام همّ و غمش را برای پرستاری این دو بزرگوار وقف کرد.

اول خواهشی از که امیر المؤمنین کرد گفت یا علی من را فاطمه صدا نکنید علی گفت مگر از فاطمه خوشت نمی آید؟ گفت وقتی من را فاطمه صدا می کنید بچه های فاطمه به یاد مادرشان می افتند قبل از این که ام البنین بچه دار بشود لقب ام البنین به او داده شد.

در ادب و معرفت این خانم، همین بس که وقتی «بشیر» وارد «مدینه» شد این خانم به استقبالش آمد گفت از حسین چه خبر؟ گفت عباست را شهید کردند. گفت از حسین چه خبر؟ گفت دیگر فرزندانت را شهید کردند. گفت «قطعت نیاط قلبي» بند دلم را «بشیر» پاره کردی «أخبرنی عن ابی عبد الله» از حسین برایم بگو نگفتم از «عباسم، از عون و جعفرم» به من بگو!

بعد جمله دارد نشانگر اوج معرفت این خانم است. قطعاً عزیزان ما در ویژه برنامه ای که دیشب و امروز داشتند گفتند ولی این جمله، جمله خیلی تاریخی در زندگی حضرت ام البنین (سلام الله علیها) مانده است.

فرمود:

«قطعت نياط قلبي، أولادي ومن تحت الخضراء كلهم فداء لأبي عبد الله الحسين (عليه السلام)»

كتاب: العقيلة والفواطم؛ نويسنده: الحاج حسين الشاكري، ص 124

چقدر زیبا و عالی! می گوید تمام فرزندانم و تمام آن چه که در زیر آسمان کبود است فدای امام حسین از حسین برایم بگو چه ادب و معرفتی!! کمتر این طور ادب و معرفت کمتر می بینید دارد، فرزندانش را طوری تربیت کرد وقتی از «مدینه» بیرون می آیند چه عللی داشت خودشان با قافله «کربلاء» همراه نشدند یک بحث جدایی می طلبد.

به فرزندانش مدام توصیه می کرد جان شما و جان حسین، نقل می کنند فرزندان امام البنین امام حسین را برادر صدا نمی کردند مولای می گفتند فقط نقل می کنند یک دفعه قمر بنی هاشم صدا زد:

«يا أخى أدرك أخاك!»

یکی از منبری های حرم حضرت ابو الفضل (اسمش را الان فراموش کردم قبلاً گفته بودم) بالای منبر رفت در رابطه با روضه قمر بنی هاشم خواند. آخرین لحظه ای که با ضرب عمود آهنین بر سر مبارکش افتاد گفت منبری پایین آمد امام حرم حضرت ابو الفضل گفت آقایان این روضه ها را نخوانید خیلی زیاد سند ندارد مخصوصاً قضیه تیر خوردن به چشم قمر بنی هاشم.

می گوید همان شب امام جماعت حرم حضرت عباس را در خواب دید گفت فلانی نبودید در «کربلاء» ببینید چه کشیدم! دست راستم را قطع کردند مشک آب را به دست چپ گرفتم. دست چپم را قطع کردند مشک را به دهان گرفتم در این حین بود تیری به چشمم خورد. دست نداشتم تیر را بکشم سرم را روی اسب خم کردم که با دو زانویم تیر را از چشمم بیرون بکشم در این هنگام بود که عمود آهنین به سرم خورد و از اسب به زمین افتادم.

در ادب حضرت ابو الفضل همین بس این را غالب ارباب مقاتل نوشتند در ذهنم است «سید ابن طاوس» هم این عبارت خیلی جانسوز را دارد. اولاً سید الشهداء جمله ای که در کنار جنازه قمر بنی هاشم گفت حتی در کنار جنازه علی اکبر و قاسم نگفت فرمود:

«الان انكسر ظهري»

کمرم شکست. قمر بنی هاشم هر دو دست مبارکش قطع شده است بدن، سراپا زخم و خون جاری است چشم مقدسش تیر خورده است تکه چوبی به چشم انسان می رود انسان چه می کشد! چشم در حقیقت یک قلب دیگری برای آدم است با همه این حال قمر بنی هاشم تمام بیماری ها و دردها را فراموش کرد نگفت برادر چشمم، دستم، عمود آهنین بر سرم خورده است.

همه این دردها را فراموش کرد فقط یک جمله خیلی جانسوزی گفت دوستان عزیز اگر این جمله را خوب از من تحویل بگیرید هر وقت به یادت بیافتد گریه می کنی همه دردهایش را فراموش کرد عرض برادر آمدی سر من را به زانو گرفتی خون صورت و چشمم را پاک کردی ساعت دیگر در همین جا به زمین خواهی افتاد ولی کسی نیست بیاید سرت را به زانو بگیرد کسی نیست خون صورتت را پاک کند در همان حال هم به یاد حسین است.

«هنیئاً لک هنیئاً لک یا ام البنین»

چه فرزندی تربیت کرده است! می خواهیم عرض کنیم یا قمر بنی هاشم نه تنها کسی نشد سر مطهر امام حسین را به زانو بگیرد خون از صورتش پاک کند نبودی ببینی وقتی که در گودی قتلگاه افتاد ریختند به بدن بی رمق حسین عده ای با شمشیر، عده ای با نیزه، عده ای با چوب، عده ای با سنگ!

می خواهم عرض کنم حسین جان نمی دانی آن شمشیرها، آن نیزه ها، آن چوب ها و آن سنگ ها بر قلب مقدست گران آمد جگرت بیشتر سوخت یا نه در همان حال صدای ناله بچه هایت از خیمه هایت بلند شد به خیمه ها ریختند بچه هایت را تازیانه زدند از سرشان چادرها و معجرها را غارت کردند خیمه ها را آتش زدند صدای یا محمدا از خیمه ها بر خواست. ناله بچه ها بر قلبت بیشتر درد آور بود حسین یا آن حمله ای که در گودی قتلگاه بر تو وارد آمد!

یا زهرا به قلب سوخته حسین به قلب سوخته های بچه های مظلوم و بی پناه حسین از خدا بخواه فرج فرزندت آقا ولی عصر را هر چه سریع تر نزدیک کند. منتی بر ما بگذارد و ما را هم از یاوران خاص، سربازان فداکار، شهدای رکابش و ملازمین حضرتش قرار بدهد ان شاء الله.

مجری:

یا ام البنین! عرض تسلیت این روز غمبار که گذشت و ان شاءالله شما بینندگان عزیز و ارجمند مانند همه شیعیان عزاداری‌های که در این ایام انجام دادید مورد قبول درگاه حضرت اقا ابا الفضل العباس قرار گرفته باشد.

خیلی ممنون حضرت استاد، قسمتی از بحث جلسه پیش ناتمام مانده بود ابتدا اگر امکانش باشد استاد از محضرتان استفاده کنیم مختصری از آن چیزی که مطرح شد بفرمایید تا ان شاء الله وارد مبحث بشویم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَبِهِ نَسْتَعين وَهُوَ خَيرُ نَاصِرٍ وَ مُعِينْ الْحَمْدُلِلَّه ‏وَ الصَّلَاةِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ وَعلَیٰ آلِهِ آل الله لَا سِيَّمَا علَیٰ مَوْلانَا بَقِيَّةَ اللَّه‏ وَ الّلعنُ الدّائمُ‏ علَیٰ أَعْدائِهِمْ أعداءَ الله إلىٰ يَوم لِقَاءَ اللّه، وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ، حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ

بحث مان در رابطه با نقش اخلاص در قبولی و پذیرفته شدن اعمال بود روایاتی را از نبی مکرم و امیر المؤمنین آوردیم فرمودند عملی انجام می دهید تلاش کنید خالص برای خدا باشد «لِأَنَّهُ لَا يَقْبَلُ مِنْ عِبَادِهِ الْأَعْمَالَ إِلَّا مَا كَانَ لَهُ خَالِصا»

«يَا ابْنَ مَسْعُودٍ إِذَا عَمِلْتَ عَمَلًا فَاعْمَلْهُ لِلَّهِ خَالِصاً لِأَنَّهُ لَا يَقْبَلُ مِنْ عِبَادِهِ الْأَعْمَالَ إِلَّا مَا كَانَ لَهُ خَالِصا»

مكارم الأخلاق‏؛ نويسنده: طبرسى، حسن بن فضل‏ (تاريخ وفات مؤلف: قرن 6)، محقق / مصحح: ندارد، ناشر: شريف رضى‏، قم: 1412ق/ 1370ش، ص453

خدای عالم فقط اعمال خالص را قبول می کند عملی که خالص برای او نباشد خدا نمی پذیرد. از امیر المؤمنین از «شرح نهج البلاغه» آوردیم فرمود:

«ليست الصلاة قيامك و قعودك إنما الصلاة إخلاصك و أن تريد بها الله وحده‏»

شرح نهج البلاغة؛ اسم المؤلف: أبو حامد عز الدين بن هبة الله بن محمد بن محمد بن أبي الحديد المدائني الوفاة: 655 هـ، دار النشر: دار الكتب العلمية - بيروت / لبنان - 1418هـ - 1998م، الطبعة: الأولى، تحقيق: محمد عبد الكريم النمري، ج1، ص325

نماز بلند شدن، نشستن، رکوع و سجده نیست «إنما الصلاة إخلاصك» نماز خلاصه در اخلاص می شود «و أن تريد بها الله وحده‏» هدفت فقط خدا باشد و بس؛ یعنی وقتی نیت می کنی عرض کردیم در ابتدای نماز بگویید خدایا بهشت ببری کرم و تفضل است. جهنم ببری عدالت است

«إِنِّ تُعَذِّبْنِي فَبِذُنُوبِي‏»

عذابم کنی نتیجه گناه من است

«وإن غفرت لي بفضلک واحسانک»

ولی من این نماز را نمی خوانم که من را ببخشی، نماز را نمی خوانم من را بهشت ببری، نماز را نمی خوانم جهنم نبری چون تو گفتی نماز بخوان من هم نماز می خوانم. دوست داری نماز بخوانم، نماز می خوانم.

 اگر همچنین نیتی برای ما بیاید این بالاترین نعمت است. می گوییم خدایا سه رکعت نماز مغرب می خوانم «حُباً لَک» این شد این نماز می شود. در نماز فقط خدا را در نظر بگیریم!

 بعد فرمایشات حضرت «امام (رضوان الله تعالی علیه)» در کتاب «آداب صلاة»، صفحه 243 و 385 ایشان فرمودند در اول امر، ‌اخلاص عمل باعث خلوص قلب می شود. وقتی انسان عمل را برای خدا انجام داد قلب انسان جلا و صفا پیدا می کند؛ چون قلب خالص شد انوار جلال و جمال در مرآة قلب ظاهر می شود و جلوه می کند.

اخلاص باعث نورانی شدن قلب می شود وقتی قلب آدم نورانی و خالص شد نور جلال و جمال الهی در آیینه قلب مان جلوه می کند. بعد از او وقتی انوار جمال و جلال در قلب انسان جلوه گر شد همه چیز در تصرف او در می آید. قلب دیگر قلبِ ما نیست قلب دست اوست. او به هر نحوی بخواهد این قلب ما را اداره می کند. آن جایی است که می شود

«كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ وَ بَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ وَ لِسَانَهُ الَّذِي يَنْطِقُ بِهِ وَ يَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا‏»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج2، ص352، بَابُ مَنْ آذَى الْمُسْلِمِينَ وَ احْتَقَرَهُم‏، ح7

تمام اعضاء و جوارح ما در تحت تصرف خدای متعال قرار می گیرد. بعد می فرمایند بالجمله آن خلوص که موجب خروج از تخت سلطنت شیطانیه هست خالص شدن هویت روح و باطنِ قلب است برای خدا؛ این که شیطان به عزت خدا قسم می خورد

(قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِينَّهُمْ أَجْمَعِينَ * إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ)

گفت: به عزتت سوگند، همه آنان را گمراه خواهم کرد مگر بندگان خالص تو، از ميان آنها!

سوره ص (38): آیات 82 و 83

خدایا قسم به جلال و عزتت همه بنده هایت را گمراه می کنم مگر بنده های مخلَصت را؛ این بنده مخلَص آن کسی است که در اثر اخلاص در عمل، باطن قلب او و هویت روحی او در تصرف خدای عالم می شود و خدا وقتی تصرف کرد دیگر جایی برای تصرف شیطان نمی ماند.

 بعد ایشان می فرمایند اشاره به این مرتبه از خلوص از کمال حضرت امیر المؤمنین در مناجات شعبانیه

«إِلَهِي هَبْ لِي كَمَالَ الِانْقِطَاعِ إِلَيْك‏»

خدایا به من کمال انقطاع به خودت را هبه کن (ببخش) به من کرم کن یعنی از خودم و از ماسوایت چشم ببنندم فقط امیدم به تو باشد غیر از تو در وجود من، در قلب من و در روح من چیز دیگری نباشد.

«الهي قد انقطع رجائي عن الخلق وانت رجائي یا کریم»

به آن جا برسیم در آخر عرضه می دارد

«إِلَهِي هَبْ لِي كَمَالَ الِانْقِطَاعِ إِلَيْك حَتَّى تَخْرِقَ أَبْصَارُ الْقُلُوبِ حُجُبَ النُّور»

چشم های قلبم، پرده های ظلمانی را و پرده های نورانی را بدرد

«فَتَصِلَ إِلَى مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ وَ تَصِيرَ أَرْوَاحُنَا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِك‏»

إقبال الأعمال (ط - القديمة)؛ ابن طاووس، على بن موسى، محقق/ مصحح: ندارد ناشر: دار الكتب الإسلاميه، ج2، ص687

این پرده های ظلمانی و روحانی دریده شود به یک جایی برسد که قلب و روح من آویزان به عزت قدس تو باشد. در این جا جمله ای عرض کنم تعبیر «وَ تَصِيرَ أَرْوَاحُنَا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِك‏» آویزان به عز قدست باشم.

 نور خورشید آویزان به خورشید است مثال خیلی ساده بزنم یعنی یک لحظه نور خورشید از خورشید جدا نیست نمی شود تصور کرد.

نور خورشید را شما به ذهن بیاورید ولی خورشید را به ذهن نیاورید این آویزان به خورشید می شود عین ربط به خورشید.

 در روایت داریم:

«إِنَّ رُوحَ الْمُؤْمِنِ لَأَشَدُّ اتِّصَالًا بِرُوحِ اللَّهِ مِنِ اتِّصَالِ شُعَاعِ الشَّمْسِ بِهَا.»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج2، ص166

آویزان شدن و اتصال روح مؤمن به خدا، شدیدتر است از اتصال و آویزان شدن نور خورشید به خورشید اگر به این جا رسیدیم آن هدفی که خدا برای آن ما را آفریده است

(إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً)

من در روی زمين، جانشينی [= نماينده ‌ای‌] قرار خواهم داد.

سوره بقره (2): آیه 30

«خلیفة اللهی» تخلق به اخلاق الهی؛ چشم ما چشم خدایی می شود دست، پا، قلب و روح ما همه رنگ الهی می گیرد.

(صِبْغَةَ اللَّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ)

رنگ خدايی (بپذيريد! رنگ ايمان و توحيد و اسلام؛) و چه رنگی از رنگ خدايی بهتر است؟! و ما تنها او را عبادت می ‌کنيم.

سوره بقره (2): آیه 138

چه تعبیر زیبایی؟ آی مردم رنگی بهتر از خدا سراغ دارید؟ (وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً) کجا رنگی بهتر از رنگ خدایی هست؟ کجا با صفاتر و زیباتر از رنگ خدا سراغ دارید؟

ولذا تعبیر «إِلَهِي هَبْ لِي كَمَالَ الِانْقِطَاعِ إِلَيْك»، «امام» می فرماید چون قلب، به این مرتبه از اخلاص رسد از ماسِوی بکلی منقطع شود در مملکت وجود او جز حق راه نداشته باشد. شیطان را از که غیر راه حق بر انسان راه یابد بر او راه نباشد!

 بعد در همین کتاب صفحه 385 روایتی را از نبی گرامی نقل می کند:«ما جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِه‏»؛ خدای عالم در یک قلب محبت دو نفر را جا نمی دهد!

 (مَا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَينِ فِي جَوْفِهِ...)

خداوند براي هيچ کس دو دل در درونش نيافريده؛

سوره احزاب (33): آیه 4

«الْقَلْبُ حَرَمُ اللَّهِ فَلَا تُسْكِنْ حَرَمَ اللَّهِ غَيْرَ اللَّه‏»

قلب حرم خدا است در این حرم، غیر خدا راه ندهید.

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج67، ص25

«امام» روایتی را از نبی مکرم نقل می کند فرمود:

«قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَل‏: لَا أَطَّلِعُ عَلَى قَلْبِ عَبْدٍ فَأَعْلَمَ مِنْهُ حُبَّ الْإِخْلَاصِ لِطَاعَتِي لِوَجْهِي وَ ابْتِغَاءِ مَرْضَاتِي، إِلَّا تَوَلَّيْتُ تَقْوِيمَهُ وَ سِيَاسَتَهُ وَ مَنِ اشْتَغَلَ فِي صَلَاتِهِ بِغَيْرِي فَهُوَ مِنَ الْمُسْتَهْزِءِينَ بِنَفْسِهِ وَ مَكْتُوبٌ اسْمُهُ فِي دِيوَانِ الْخَاسِرِين‏‏‏»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج82، ص136

اگر منِ خدا به قلب بنده ام اطلاع پیدا کنم و ببینم در قلب بنده ام، محبت و اخلاص دارد موج می زند آرزوی رضایت من در قلب او موج می زند «إِلَّا تَوَلَّيْتُ تَقْوِيمَهُ وَ سِيَاسَتَهُ»؛ خدا می گوید در این حال تدبیر زندگی بنده ام را خودم به دست می گیرم «و سیاسته» و تمام کارهای امورش دینی و دنیای خودم تدبیر می کنم.

 ولذا دوستان عزیز دقت کنیم در کارها برسیم به آن مرحله ای قلب و روح مان خالص برای او باشد. وقتی خالص برای او شد خدای عالم تمام امور دینی و دنیای مان را به عهده می گیرد.

عبارتی مال آقا امام سجاد (سلام الله علیه) است عبارت خیلی جالبی است این را از «اقبال سید ابن طاوس»، صفحه 349 و 296 گرفتم می فرماید

«إِلَهِي أَغْنِنِي بِتَدْبِيرِكَ لِي عَنْ تَدْبِيرِي»

جمله خیلی زیبایی است خدایا تدبیر زندگیم را تو به دست بگیر به من اجازه نده تدبیر زندگیم را به دست بگیرم.

«وَ بِاخْتِيَارِكَ عَنِ اخْتِيَارِي»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج95، ص226

خدایا آن چه که صلاح من هست تو برایم انتخاب کن کاری نکن خودم بخواهم اختیار زندگیم را به دست بگیرم چقدر عبارت زیبایی است؟ «إِلَهِي أَغْنِنِي بِتَدْبِيرِكَ لِي عَنْ تَدْبِيرِي وَ بِاخْتِيَارِكَ عَنِ اخْتِيَارِي»

در مناجات شعبانیه تعبیر دیگری است

«إِلَهِي تَوَلَّ مِنْ أَمْرِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ»

چقدر زیباست؟ به قول بعضی از دوستان جگر آدم حال می آید وقتی این دعا را می خواند. «تَوَلَّ مِنْ أَمْرِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ» خدایا تدبیر امر من را به آن گونه ای که کرم، آقایی و تفضلت اقتضاء می کند به عهده بگیر «تَوَلَّ مِنْ أَمْرِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ» آنی که تو صلاح می بینی و تو شایسته او هستی.

 بعد عرضه می دارد:

«وَ عُدْ عَلَيَّ بِفَضْلِكَ عَلَى مُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ جَهْلُهُ إِلَهِي قَدْ سَتَرْتَ عَلَيَّ ذُنُوباً فِي الدُّنْيَا»

خدایا در دنیا پرده روی گناهانم کشیدی من را پیش بنده هایت رسوا نکردی

«وَ أَنَا أَحْوَجُ إِلَى سَتْرِهَا عَلَيَّ مِنْكَ فِي الْأُخْرَى»

خدایا در آخرت بیشتر احتیاج به این پرده پوشی دارم

«فَلَا تَفْضَحْنِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رُءُوسِ الْأَشْهَادِ»

إقبال الأعمال (ط - القديمة)؛ ابن طاووس، على بن موسى، محقق/ مصحح: ندارد ناشر: دار الكتب الإسلاميه، ج2، ص686

خدایا منت بگذار فردای قیامت من را در میان خلایق اولین و آخرین رسوا و مفتضحم نکنی.

در دوزخم بیافکن و نام گنه مبر * آتش به گرمی عرقِ انفعال نیست

خدایا می خواهی به جهنم ببری، ببر ولی من را رسوا نکن سختی رسوایی از آتش جهنم دردناک تر است. عمری مردم به ما احترام کردند پدر، مادر، فرزند و ... خدایا یک دفعه آن جا پرده کنار برود خیلی سخت است از آتش جهنم سخت تر است.

در دوزخم بیافکن و نام گنه مبر * آتش به گرمی عرقِ انفعال نیست

خدایا به کرمت به آقاییت به احترام زهرایت ما را در دنیا و آخرت مان مفتضح مان نکن؛ دوستانی که دارند این برنامه را می بینند هر کس یک حالی دارد اشک در گوشه چشم خیلی ها می دانم حلقه زده است با این اشک چشم خدا را به زهرای مرضیه قسم بدهید زهرا، حلال مشکلات است همه درها بسته بشود درِ خانه زهرا بسته نمی شود.

عرض کردم آقا امام کاظم (سلام الله علیه) بعضی وقت تب می کردند با دارو و ... تب شان بریده نمی شد با صدای بلند مادرشان زهرا صدا می کردند به طوری که کسانی که از کوچه رد می شدند صدای امام کاظم را می شنیدند می فرمود یا زهرا با یک یا زهرا مشکلش حل می شد.

 جایی که امام کاظم (سلام الله علیه) در مشکلاتش متوسل به مادرش حضرت زهرا می شود این ها برای مان درس است!

حتی بعضی از اولیاء می گویند اگر در نمازت می خواهی حضور قلب خوب داشته باشی از اول تا آخر نماز زهرا را واسطه خودت قرار بده، از الله اکبر می گویی زهرای مرضیه را شفیع خودت پیش خدا قرار بده رکوع با شفاعت زهرا، سجده می روی با یاد حضرت زهرا؛ زهرا اسم اعظم خدا است فرقی نمی کند یا رحمان یا رحیم بگویی یا این که یا زهرا بگویی.

گوش به حرف های که آن ها چرندیات می بافند ائمه را نمی شناسند از ولایت ائمه خبر ندارند به این ها گوش ندهید. امام صادق به خدا قسم خورد فرمود:

«نَحْنُ وَ اللَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى‏‏ الَّتِي لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنَ الْعِبَادِ عَمَلًا إِلَّا بِمَعْرِفَتِنَا»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج1، ص144، بَابُ النَّوَادِر، ح4

«نَحْنُ وَ اللَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى‏»؛ قسم به خدا، اسماء حسنیٰ الهی ما هستیم. قرآن هم می گوید:

(وَلِلَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى فَادْعُوهُ بِهَا)

و برای خدا، نام های نيک است؛ خدا را به آن (نام ها) بخوانيد!

سوره اعراف (7): آیه 180

هر چه هست درِ خانه اهل بیت است دنیا و آخرت مان دست این ها است. به تعبیر «امام راحل» قرآن می گوید

(إِنَّ إِلَينَا إِيابَهُمْ * ثُمَّ إِنَّ عَلَينَا حِسَابَهُمْ)

به يقين بازگشت (همه) آنان به سوی ماست، و مسلما حسابشان (نيز) با ماست!

سوره غاشیه (88): آیات 25 و 26

برگشت همه به ما است قیامت پیش ما می آیند حساب شان دست ما است در زیارت جامعه کبیره هم می خوانیم

«وَ إِيَابُ الْخَلْقِ إِلَيْكُمْ وَ حِسَابُهُمْ عَلَيْكُم‏»

من لا يحضره الفقيه؛ نویسنده: ابن بابويه، محمد بن على، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم مصحح: غفاری، علی اكبر، ج2، ص612، زِيَارَةٌ جَامِعَةٌ لِجَمِيعِ الْأَئِمَّةِ (علیهم السلام)، ح 3213

برگشت مردم به سوی شماست و حساب شان هم دست شما است بعد «امام» می فرماید این از اسرار معنویتی است که (قریب به این مضمون) هر کس این اسرار را درک نمی کند.

مجری:

طیب الله انفساکم، خیلی زیبا خیلی عالی از محضرتان استفاده می کنیم. بحث، رشته دراز دارد تا این جا رسید از همان ابتدای بحث اخلاص آغاز کردیم بحث به این جا رسید. از یک طرف شیرینی این که آدم بخواهد مخلِص بشود تا بخواهد به مخلَصین برسد در فرمایشات معصومین روایاتی راجع به این بیان فرمودید.

جایگاه مخلِصین از حضرتعالی شنیدیم اما نکته بسیار مهمی که خیلی وقت ها در ذهن است کاری که آدم یدی بخواهد انجام بدهد عمل انسان، آن چیزی که دارد با اعمال ظاهری انجام می دهد معمولاً به ذهن انسان می آید که سخت تر است. معمولاً کاری که چه بسا انجام دادنش دشوارتر باشد اما از آن طرف دیدیم آن تفضلات و آن نعمت ها و آن برکاتی که وجود دارد برای کسی است که اتفاقاً همان اول اخلاص را در دل خودش ایجاد کرده باشد. کدام یک از این ها سخت تر است؟ آیا نسبت به این می توانیم صحبتی داشته باشیم؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

روایتی از حضرت امیر (سلام الله علیه) هست

«تَصْفِيَةُ الْعَمَلِ أَشَدُّ مِنَ الْعَمَل‏»

صاف کردن عمل، خالص کردن عمل از خود عمل سخت تر است

«وَ تَخْلِيصُ النِّيَّةِ مِنَ الْفَسَادِ أَشَدُّ عَلَى الْعَامِلِينَ مِنْ طُولِ الْجِهَاد»

پاک کردن نیت از فساد و نا خالصی از جهاد طولانی دشوارتر است!

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج8، ص24

خیلی عجیب است! مثالی بزنم خدا به انسان فرزندی داده است دکترها این بچه را جواب کردند چقدر با سوز دعا می کند و ناله می زند؟! اگر در همان حال نماز می خواند دعا می کند خالص برای خدا باشد خدایا فقط تو را می خواهم شفای فرزندم دست تو است می خواهی شفا بدهی کرم است شفا ندهی مصلحت است.

ولی در همان حال خدا را بخواهد از خدا خودِ خدا را بخواهد خیلی مهم است. ما از خدای عالم رفع گرفتاری های خودمان را می خواهیم ماشین، خانه، زن، بچه و ... می خواهیم هزاران گرفتاری داریم یکی بهشت می خواهد یکی نرفتن به جهنم می خواهد همه این ها خوب است.

 خدای عالم به حضرت موسی گفت علف حیوانت را هم از من بخواه، نمک آشت را هم از من بخواه خدا دوست دارد همیشه درِ خانه او گدایی کنیم.

ولی گدا باید همتش را خیلی بالا ببرد بالاترین چیزی که از خدا بخواهیم خودِ خدا است، اگر خودِ خدا را خواستی همه چیز در آن هست هم دنیا، هم آخرت، هم بهشت، هم جدایی و ... است.

روایت دیگر در «بحار» است:

«تَصْفِيَةُ الْعَمَلِ خَيْرٌ مِنَ الْعَمَل‏»

پاک کردن عمل از نا خالصی ها از خودِ عمل سخت تر و دشوارتر است!

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج75، ص90

در روایتی از آقا امام صادق (سلام الله علیه)

«الْإِبْقَاءُ عَلَى الْعَمَلِ حَتّى‏ يَخْلُصَ أَشَدُّ مِنَ الْعَمَل‏»

پایداری و باقی ماندن بر عمل که خالص بماند سخت تر از خود عمل است!

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج2، ص16

چه بسا در اول نماز می گوییم خدایا نماز می خوانیم «حُباً لَکْ» ولی در رکوع یا سجده یک دفعه به ذهن مان می آید مشکلات دیگری هم داریم فرزند و نزدیکانم بیمار هستند فلان دوستم گرفتاری دارد خودم فلان گرفتاری را دارم خدا را رها می کنیم به این ها می چسبیم.

عرض می کنم این ها بد نیست نمی گوییم این ها را از خدا نخواهیم شما یک دفعه کنار سفره ای نشستید روی سفره انواع و اقسام غذا گذاشتند شما هم یک شکم بیشتر نداری می بینی در این سفره بهترین و لذیذترین غذا چیست؟ آن غذایی که در خانه ات پیدا نمی کنی آن جا هست به قول آقای «قرائتی» خدا حفظ شان کند و عافیت شان بدهد.

می گفت در هواپیما بودیم میزبان گفت حاج آقا چایی یا قهوه می خواهید؟ گفت چایی و ... در خانه مان هم هست یک چیزی بیاور که در خانه مان نیست. چیزهایی که در خانه مان هست می خوریم کنار سفره آن را نمی خوریم. خورشت و غذایی که در خانه مان پیدا نمی شود اگر دیدیم در سفره هست آن را انتخاب می کنیم این یک کار عاقلانه است.

ما در کنار ضیافت الهی و سفره کرم خدا هستیم در آن جا می خواهم خدایا از فقر نجاتم بده. خانه و بچه به من بده فلان گرفتاریم را حل کند همه این ها خوب است ولی ببینیم در محضر خدا در کنار سفره الهی چه چیزهای دیگری هست که بهتر از این است؟ حضرت فرمود خالص برای خدا یعنی از خدا خودِ خدا را خواستن!

عمل، حباً لله ولی انسان این نیت را تا آخر نماز نگه دارد خیلی سخت است. رسول اکرم در روایت دیگر در «بحار»، جلد 73، صفحه 175، حدیث 15 می فرماید:

«وَ قَدْ وَرَدَ فِي طَرِيقِ الْعَامَّةِ عَنِ النَّبِيِّ (صلی الله علیه واله وسلم) أَخْلِصْ قَلْبَكَ يَكْفِكَ الْقَلِيلُ مِنَ الْعَمَلِ.»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج73، ص175

تلاش کن عملت را خالص برای خدا کن، دلت را برای خدا خالص کن اگر این طور کردی عمل کوچک برایت کفایت می کند. یک ربع، بیست دقیقه آخر شب بلند شدی چهار رکعت نماز خالص برای خدا خواندی یازده رکعت، نشد سه رکعت، نشد یک رکعت ولی خاص برای خدا خواندی چه بسا از دو، سه ساعت خسته شدن بیشتر باشد.

 در روایتی می گوید:

«إِنَّ مُوسَى (علیه السلام) نَاجَاهُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَقَالَ لَهُ فِي مُنَاجَاتِهِ يَا مُوسَى»

در «کوه طور» برای مناجات رفته بود در مناجات خطاب آمد ای موسی

«يَا مُوسَى مَا أُرِيدَ بِهِ وَجْهِي فَكَثِيرٌ قَلِيلُه‏»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج8، ص46

موسی هر کاری برای من انجام بشود و خالص برای من باشد کمش هم زیاد است. شبانه روز صد رکعت نمی خواهد بخوانی همان هفده رکعت نمازت را بخوان اگر توانستی نوافلت را هم بخوان اگر نمی توانی آن دو نافله ای که خیلی کوچک هست آن را بخوان. نافله صبح دو رکعت، نافله شام دو رکعت آن هم نشسته این ها را حداقل بخوان.

نافله ظهر، عصر شانزده رکعت است. نماز صبح چهار رکعت است نافله اش هشت رکعت است نافله ظهر چهار رکعت است نافله اش هشت رکعت است سخت است. ولی به دوستان توصیه می کنم دو نافله را فراموش نکنند.

نافله صبح خیلی فضیلت دارد خدای عالم هم کرم کرد می گوید مثلاً ساعت دوازده شب است می خواهی بخوابی، می خواهی نماز شبت را هم بخوانی بخوابی یازده رکعت نماز شب خواندی بلافاصله نماز صبحت هم همان جا بخوان.

چهار، پنج ساعت به نماز صبح مانده است می گوید نافله ات را آن جا بلافاصله بعد از نماز شب بخوان آقایان مراجع هم می گویند وقت نافله صبح به اندازه یازده رکعت، بیست دقیقه از نیمه شب گذشته باشد چقدر خدا کریم است، معلوم می شود این نافله در زندگی مان خیلی تأثیر گذار است. خدا این همه وقت گذاشت نافله ظهر به اندازه بیست دقیقه تا نیم ساعت از ظهر بگذرد نمی توانید نافله بخوانید. همین طور نافله عصر و نافله مغرب.

 ولی صبح را خدای عالم از نیمه شب به اندازه به اندازه بیست دقیقه بگذرد تا از طلوع فجر هم بیست دقیقه، نیم ساعت هم بگذرد. خدای عالم این همه وقت طولانی برای نافله صبح گذاشته است برای این که نافله صبح مان از دست نرود. البته می گویند هر چه به اذان صبح نزدیک تر بشود ثوابش بیشتر است.

نافله شب هم همین طور است هر چه به طرف نماز صبح نزدیک باشد بیشتر است. نماز شب یازده رکعت را خواندی نافله صبحت هم همان جا بخوان؛ اگر می توانی رکعت اول بعد از حمد سوره (قُلْ يا أَيهَا الْكَافِرُونَ) بخوان، رکعت دوم (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ) نمی توانی هر سوره ای بخوان نمی توانی اصلاً سوره نخوان (وَلَا الضَّالِّينَ)، «سبحان ربی العظیم و بحمده»

آقایان فتوا دادند در نمازهای مستحبی لازم نیست سوره بخوانید حمد را بخوانید کفایت می کند یعنی خدای عالم این ها را طوری آسان گرفته است که این نوافل از دست ما نرود.

 در روایت داریم اگر در نماز واجب حواس مان پرت بشود حضور قلب مان می رود خدا نافله را گذاشت جبران آن حواس پرتی هایمان بشود؛ یعنی نافله هر نماز وصله نماز است در نماز اگر یک وصله ای ایجاد شد یک قسمتی پاره شد نافله آن نماز این وصله را بخیه را می زند.

 ولذا دوستان عزیز تلاش کنیم نافله صبح و نافله عشاء دو رکعت است یکیش ایستاده است آن هم نشسته می توانید بخوانید. آن وقت خدای عالم کرمی کرد می گوید نافله را خوابت می آید قدم می زنی نافله نماز مستحبیت را بخوان.

حوصله نداری خوابیدی خوابیده صورتت را به طرف قبله بکن همان بخوان، نشسته بخوان، در ماشین هستی بخوان فرقی نمی کند روی اسب، الاغ یا شتر هستی نافله ات را بخوان؛ خدای عالم تمام این ها را برای مان درست کرد از فضائل نوافل عقب نمانیم. آن جایی که قلب، اعضاء و جوارح مان می شود اعضاء و جوارح الهی می شود «كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِه‏»

«كنت سَمْعَهُ الذي يَسْمَعُ بِهِ وَبَصَرَهُ الذي يُبْصِرُ بِهِ وَيَدَهُ التي يَبْطِشُ بها وَرِجْلَهُ التي يَمْشِي بها وَإِنْ سَأَلَنِي لَأُعْطِيَنَّهُ وَلَئِنْ اسْتَعَاذَنِي لَأُعِيذَنَّهُ وما تَرَدَّدْتُ عن شَيْءٍ أنا فَاعِلُهُ تَرَدُّدِي عن نَفْسِ الْمُؤْمِنِ يَكْرَهُ الْمَوْتَ وأنا أَكْرَهُ مَسَاءَتَهُ»

الجامع الصحيح المختصر؛ اسم المؤلف: محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256، دار النشر: دار ابن كثير , اليمامة - بيروت - 1407 - 1987، الطبعة: الثالثة، تحقيق: د. مصطفى ديب البغا، ج5، ص2384، 6137

چشم، قلب، گوش و دست مان در تصرف خدا بشود آن جایی است که با نوافل به خدا نزدیک می شویم. نتیجه نوافل این است که ما را به جایی می رساند که تمام وجودمان مظهر اتم جلال و جمال خدا بشود.

 در این جا روایات زیاد داریم به همین اندازه کفایت می کنم فقط یک روایتی «علامه مجلسی» در «بحار»، جلد 13، صفحه 21 آورده است

در رابطه با حضرت موسی که می خواستند او را بکشند از «بنی اسرائیل» فرار کرد به قسمت «مدین» رفت داستانش را همه شنیدند چشمه ای بود آب خورد کناری رفت و استراحت کرد دید مردم دارند از آب چشمه استفاده می کنند ولی دو خانم خیلی محجبه و محترمه گوشه ای ایستادند به خاطر نا محرم جلو نمی آیند.

حضرت موسی دلش برای این دو خانم سوخت جلو رفت گفت چرا این جا ایستادید؟ گفت این همه نا محرم این جا است چطور برویم ظرف هایمان را پر کنیم؟ موسی گفت ظرف تان را بدهید ظرف شان را گرفت پر از آب کرد و داد دوباره گوشه ای رفت و خوابید این دو خانم پیش پدرشان حضرت شعیب رفتند گفتند امروز چیزی دیدیم گفت چه دیدید؟

گفتند جوانی دینی و مذهبی دید ما به خاطر نا محرم جلو نمی رویم ظرف ما را گرفت برد پر از آب کرد و بر گرداند. اگر صلاح می دانید این جوان را دعوت کن به خاطر کاری که کرد احترامی به او بگذاریم. ظاهراً غریب است جایی ندارد برود. دخترها آمدند «علی استحیاءٍ» خیلی خجولانه با حیاء گفتند پدرمان کارت دارد.

دخترها جلو افتادند حضرت موسی پشت سرشان؛ حضرت موسی گفت جلو نروید ما قومی هستید به نا محرم حتی از پشت سر هم به قد و قواره نا محرم نگاه نمی کنیم پشت سر من بیایید آدرس را به من بگویید. وقتی پیش حضرت شعیب رسیدند سفره پهن کردند حضرت شعیب فرمود:

«اجلس يا شاب فتعش فقال له موسى أعوذ بالله قال شعيب و لم ذاك أ لست بجائع قال بلى و لكن أخاف أن يكون هذا عوضا لما سقيت لهما و أنا من أهل بيت لا نبيع شيئا من عمل الآخرة بمل‏ء الأرض ذهبا فقال له شعيب لا و الله يا شاب و لكنها عادتي و عادة آبائي نقري الضيف و نطعم الطعام قال فجلس موسى يأكل‏»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج13، ص21

«اجلس يا شاب فتعش» بنشین شام بخور ظاهراً شب بود حضرت موسی گفت «اعوذ بالله» پناه به خدا می برم شعیب «لِمَ» چه شد مگر گرسنه نیستی؟ گفت نه گرسنه هستم ولی می ترسم این شامی که داری به من می دهی عوض آن خدمتی بود که به دو دخترت کردم

«و أنا من أهل بيت لا نبيع شيئا من عمل الآخرة بمل‏ء الأرض ذهبا»؛ این را خالص (اخلاص) می گویند ما از اهل بیتی هستیم کاری که برای خدا کردیم تمام کره زمین را پر از طلا کنند با آن عوض نمی کنیم. عمل خالص یعنی این!

 دوستان اگر این اتفاق برای من و شما بیافتد چه کار می کنیم؟ خوشحال می شویم حضرت موسی می گوید ما از خانواده ای هستیم کاری که برای خدا کردیم این را با کل کره زمین پر از طلا باشد عوض نمی کنیم. حضرت شعیب گفت «لا و الله» به خاطر آن نمی خواهم به تو شام بدهم

«عادتي و عادة آبائي نقري الضيف و نطعم الطعام قال فجلس موسى يأكل‏»؛ عادت ما و خاندان مان این است که آدم غریبی بیاید او را کنار سفره مان می آوریم امشب شما هستی شب ها گذشته هم کسی دیگر بود. موسی خاطر جمع شد این شام عوض آن خدمت نیست شروع به غذا خوردن کرد.

 دوستان عزیز این مصداق اخلاص برای ما است اگر این طوری بودیم کار خوبی کردیم در کنارش کسی خواست جبران کند خیلی خوشحال می شویم به به (هذا من فضل ربی) ولی حضرت موسی می گوید من این طوری نیستم. امیدواریم که ان شاء الله خدای عالم به همه ما اخلاص در عمل عنایت کند

«الْإِخْلَاصُ سِرٌّ مِنْ أَسْرَارِي اسْتَوْدَعْتُهُ قَلْبَ مَنْ أَحْبَبْتُ مِنْ عِبَادِي‏»

نام كتاب: منية المريد؛ نويسنده: شهيد ثانى، زين الدين بن على‏ (تاريخ وفات مؤلف: 966 ق‏)، محقق / مصحح: مختارى، رضا، ناشر: مكتب الإعلام الإسلامي‏، قم: 1409ق، ص133

این جمله را فراموش نکنیم. خدا می فرماید اخلاص، سِری از اسرار منِ خدا است در قلب آن بنده ای قرار می دهم که عاشقش هستم و دوستش دارم. اگر اخلاص در قلب مان قرار گرفت بدانیم که ما جزء کسانی هستیم که خدا دوست مان دارد.

مجری:

ان شاء الله شنیدنش هم شیرین است. نکته ای که می خواستم به بینندگان عزیز متذکر بشوم تا این جا کامل آن حس و حال اخلاص را و این که چه پاداش ها و چه آینده ای در انتظار این مخلِصین و مخلَصین هست را شنیدیم حتماً همراه ما باشید همین جلسه دوست داشتم از استاد بپرسم چه کار باید بکنیم شروع کار، ابتدائی ترین کاری که باید برای طی مراحل اخلاص انجام بدهیم چه چیزهایی است؟

اما فرصت محدود است ان شاء‌ الله این قول را از حضرت استاد می گیریم جلسات آینده بشنویم نسبت به مراحلی که باید طی بشود تا انسان بتواند به آن مراحل بالای اخلاص برسد.

(میان برنامه)

مجری:

عرض سلام مجدد خدمت همه شما بینندگان عزیز و ارجمند شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف)؛ الحمدلله این توفیق را داریم همچنان با برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی در خدمت شما هستیم و در فرصت انتهایی برنامه در خدمت شما بینندگان عزیز خواهیم و تماس‌های که با ما گرفتید و یا پیام‌های که فرستادید ان شاءالله بتوانیم پاسخگوی همه این‌ها باشیم.

تماس‌ها زیاد است سعی می‌کنیم به سرعت تماس‌ها را وصل کنیم اما این مانع نمی‌شود از این که بخواهیم عزیزی را از تماس گرفتن محروم کنیم. اگر سوالی دارید حتما تماس بگیرید تا بتوانید سوال خوتان را مطرح کنید.

اولین تماس آقای «حاج حسینی» از «قم» هستن، سلام علیکم بفرمایید در خدمت تان هستیم!

تماس بینندگان برنامه

بیننده: (آقای حاج حسینی از قم – شیعه)

عرض سلام، ادب و احترم دارم خدمت حضرت آیت الله دکتر حسینی قزوینی و همچنین مجری محترم برنامه. بنده دو تا سوال از محضر استاد داشتم، اولین سوال با توجه به شام شهادت حضرت ام البنین بعضی ها نقل می کنند حضرت ام البنین به شهادت رسیده است آیا ایشان وفات یافتند یا به شهادت رسیدند؟

مسئله دوم شاید به موضوع برنامه مقداری ربط داشته باشد بعضی ها نسبت به مسائل دینی یا اخلاصی که حضرت استاد فرمودند علمش را دارند به این که، این مسائل هست، اگر نماز بخوانند می توانند به خداوند نزدیک بشوند، نماز شب بخوانند این اتفاقات می افتد؛ اما آن گرایش در آن ها کم است یعنی این که آن حال را ندارند. برای این که بتوانند آن گرایش را کسب کنند و به دست بیاورند چه کار باید بکنند؟

مجری:

بسیار عالی، تشکر می‌کنیم از تماس تان خدا نگهدار، تماس بعدی آقای «احمدی» از «یاسوج» سلام علیکم بفرمایید

بیننده: (آقای احمدی از یاسوج – شیعه)

عرض سلام و درود دارم خدمت هردو سید بزرگوار و همه عزیزان شبکه جهانی حضرت ولی عصر. اگر اجازه بفرمایید در حد دو دقیقه کمتر، دو موضوع را خواستم فشرده خدمت تان عرض کنم. اول این که دیشب «عقیل» بی عقل ناصبی در بخشی از حرف هایش گفت شما شیعیان می گویید که «عایشه» به سه دلیل از خانه خارج شد و به «بصره»‌ لشکر کشی کرد. بعد گفت حضرت زهرا (سلام الله علیها) هم از خانه خارج شد و با صحابه درگیر شد.

اولاً حضرت زهرا (سلام الله علیها) سیدة نساء العالمین و پاره وجود آقا رسول الله است در حریم خانه اش بود و از حق ولایت و حق مشروع و میراث خود دفاع کرد و ایشان مورد هجوم و ظلم واقع شده است. اما من می گویم «عایشه» که شما او را اصلاح گر می دانید بر خلاف حکم خدا در قرآن و بر خلاف دستور پیامبر اسلام از خانه خارج شد.

«عایشه» بر علیه خلیفه بلافصل رسول الله آقا امیر المؤمنین جنگی را به راه انداخت و به نام خون خواهی عثمان مرتکب چنین عمل قبیحی شد و طبق شواهد تاریخی یکی از افرادی بود که مردم را بر علیه عثمان می شوراند.

من دلیل خروج «عایشه» و لشکرکشی او را دشمنی با اهل بیت مخصوصاً با شخص امیر المؤمنین می دانم نتیجه عمل او قتل، غارت و کشتار بوده است.

دوماً موضوع بحث مولا امیر المؤمنین (سلام الله علیه) می فرماید بهترین مردم، میانه روترین مردمان هستند. همه بزرگان شیعه از خواص تا مردمان عام شیعه عملکرد و رفتار آقای «سلیمانی» را نقد کردند و با پاسخ دادن منطقی و علمی مهر بطلان بر ادعای باطل او زدند.

اما من یک انتقاد شدید از آقای مداح دارم. اگر کسی مرتکب عمل خلافی شد آن شخص مقصر است و نباید نسبت به والدین و خانواده اش فحش های رکیک و زننده ای داده شود. البته لعن و برائت با فحش از آسمان تا زمین متفاوت است. توصیه ام این است ای کسانی که واقعاً مدعی پیروی از اهل بیت هستید از هرگونه نفرت و نسبت ناروا و فحش حتی به دشمن سرسخت خود پرهیز کنید چون هم خدا در قرآن و پیامبر و اهل بیت (صلوات الله علیه) ما را از فحش دادن نهی کردند. اما امر برائت از دشمنان اهل بیت مثل نماز از واجبات دینی است

«صلی الله علی سیدنا و نبینا محمد و علی اهل بیته الطیبین الطاهرین المعصومین وسلموا تسلیماً کثیرا، اللهم صلی علی محمد وال محمد وعجل فرجهم» خداوند یار و نگهدارتان.

مجری:

آقای احمدی خداوند یار و نگهدار شما هم باشد، تشکر از تماس تان، تماس بعدی آقای «بهادری» از «کرج» سلام علیکم بفرمایید

بیننده: (آقای بهادری از کرج – شیعه)

سلام عرض می کنم خدمت حضرت آیت الله دکتر حسینی قزوینی و مجری محترم اقای مرعشی دو سید بزرگوار! وفات حضرت ام البنین (سلام الله علیها) را تسلیت عرض می کنم.

 اسلام مرکب از دو اصل است یکی قرآن دیگری املاءهای پیامبر اسلام به علی ابن ابی طالب که اسمش الجامع است. خداوند پیام داد که ای رسول من، قرآن را که من فرستادم کلیات است این به تنهایی قادر نیست مشکلات جامعه را حل کند چرا؟ قرآن می فرماید (وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ) چطور نماز بخوانیم؟ کجای قرآن نوشت نماز ظهر و عصر چند رکعت است؟ زکات بدهید چند درصد پرداخت کنیم؟ در قرآن نیست.

پانصد آیه و احکام هست فروعات هم هست شاید شش هزار و خرده ای باشد. پیامبر اسلام وقتی به معراج رفتند خداوند متعال بدون واسطه جبرئیل یعنی آن جا کلیم الله بود هزار مسئله یعنی هزار احکام هر بابش هزار مسئله بود. خداوند یک میلیون احکام را به پیغمبر یاد داد پیامبر به زمین تشریف آوردند ایشان یک عبای سفید پشمی به دستور خدا به علی ابن ابی طالب اختصاص داد فرمود علی جان بنشین خداوند هر چه در معراج به من یاد داد باید به شما املاء کنم بنویسید.

امام صادق (علیه السلام) فرمود:

«هِيَ إِمْلَاءُ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه واله وسلم) وَ خَطُّ عَلِيٍّ بِيَدِه‏»

دعائم الإسلام‏؛ نويسنده: ابن حيون، نعمان بن محمد مغربى‏ (تاريخ وفات مؤلف: 363 ق‏)، محقق / مصحح: فيضى، آصف‏، ناشر: مؤسسة آل البيت عليهم السلام‏، قم: 1385ق، ج2، ص377

به خدا قسم این کتابی که پیش من است املاءهای شخص رسول خدا است که از دهان مبارکش خارج و با دست خط جدم علی ابن ابی طالب نوشته شد یعنی یک طومار درست کردند چهل و شش متر یعنی هفتاد زراع؛ عرضش حدود شصت سانت بود به نام «الجامعه» علی ابن ابی طالب با پیغمبر اکرم یک کلاس صبح و یک کلاس بعد از ظهر داشتند.

دو نفر متوجه شدند «سلمان فارسی» دیگری خانم «عایشه» که قاچاقی فهمید به پدرش ابوبکر و عمر خبر داد و گفت این ها پیامبر و علی جلساتی دارند که شما خبر ندارید، برای همین بود که از علی ابن ابی طالب سنت مدون را می خواستند.

 سوالم این است در کل «صحاح سته» 146368 روایت در «بخاری، مسلم، ترمذی، ابو داود، نسائی و ابن ماجه» کلاً در یازده منبع آورده است.

یعنی نود و پنج درصد و خرده ای از غیر اهل بیت حدیث جمع کردند چهار و نیم درصد از اهل بیت. قرآن که در خانه اهل بیت نازل شد و از زبان پیغمبر اسلام خارج شده است پس چطور یک مرتبه سر از «بخاری، مسلم و صحاح سته» در آورد؟

 آقای «یحیی ابن معین» از بزرگان علم رجال که علم صحیح است در کتاب «تاریخ بغداد»، جلد 1، صفحه 43 ایشان می گوید:

«قال سمعت يحيي بن معين يقول وأي صاحب حديث لا يكتب عن كذاب ألف حديث»

تاريخ بغداد؛ اسم المؤلف: أحمد بن علي أبو بكر الخطيب البغدادي الوفاة: 463، دار النشر: دار الكتب العلمية – بيروت، ج1، ص43

مگر می شود یک نفر کتاب نوشته باشد هزار تا حدیث از کذاب در ‌آن نوشته نشده باشد.

از آقای «ابن شُبه» که از او به عنوان امیر المؤمنین حدیث یاد می کنند در کتاب «سیر اعلام النبلاء»، جلد 7، صفحه 226 ایشان می گوید آقای «ذهبی» هفتاد و پنج درصد احادیث ما اهل سنت دروغ است. آٔقای «دار القطنی» در کتاب «محمد حسین هیکل» آمده است ایشان می گوید حدیث ما اهل سنت آن چه که صحیح می باشد مانند موی سفید داخل پوست گاو است.

پس آقای «محمد اسماعیل بخاری» هم گفت من بیش از 2700 حدیث را از ششصد هزار حدیث انتخاب کردم که در دو رکعت نماز و استخاره یادداشت کردم. از چه کسی عنوان کرده است؟ مثلاً از «عمر ابن سعد» ایشان ثقه می داند از «ابن حبان سدوسی» ولد الزنا صبح تا شب به علی ابن ابی طالب لعن می فرستاده است.

آقای «ابن جریج» گفت آٔقای «ابو ذرعه» انسان هفتاد زن یا به قول جناب «شافعی» نود زن بود «عبد الملک ابن عبد الله ابن عزیز ابن جریج اموی» ایشان می گوید فقیه اهل «مکه» بوده است. در کتاب میزان الاعتدال که میزان داوری در روات با علمای حدیث» آورده ایشان حدیث ها را تدلیس می کرد. آقای «احمد حنبل» می گوید بعضی از احادیث از رواتی که آورده جعلی است.

همه این ها را آقای «قتال دشتی» در صحاح این آقا روایت دارد و روایات را تدلیس می کرد آقای «بخاری» از تمام کسانی که دشمن اهل بیت بودند حدیث نقل کرد این کتاب صحیح شان است. کتاب غلط شان چه باشد خدا می داند! ببخشید مصدع اوقات شدم!

مجری:

خیلی ممنون، موفق و مؤید باشید خدا نگهدار شما، تماس بعدی آقای «محمدی» از «اصفهان» پشت خط ارتباطی هستن سلام اقای محمدی بفرمایید

بیننده: (آقای محمدی از اصفهان – شیعه)

سلام علیکم خدمت استاد ارجمند و مجری محترم خدا قوت. آیه ای که در ارتباط با دختر حضرت شعیب است توجه ام را جلب کرد پدر من شما را می خواند، تا اجر آب دادنی که برای ما انجام دادید جبران کند؛ بنابراین حضرت موسی (علیه السلام) می داند این دعوت به چه خاطر است، آن جا می خواست اخلاص خودش را نشان بدهد. بنابراین حضرت شعیب در این جا ناگزیر به تجدید نظر در اراده خودش هست که اجر حضرت موسی کم نشود.

اما آن خصیصه پاداش دهی را به ما یاد می دهد اگر کسی برای شما کار خوبی انجام داد پاداش به او بدهید. خواستم استاد صلاح می دانند یا فرصت هست جمع بین این دو مطلب را بیان بفرمایند.

سوال دیگر این که در آیه شریفه سوره زمر:

(فَبَشِّرْ عِبَادِ * الَّذِينَ يسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ)

پس بندگان مرا بشارت ده! همان کسانی که سخنان را می ‌شنوند و از نيکوترين آنها پيروی می ‌کنند.

سوره زمر (39): آیات 17 و 18

فرمایشات شما را گوش می کردم و در ضمن قرآنی هم نزدم بود نوشته بود (يتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ) را غیر از آن معنی متداولی که هست می توانیم این طور بگوییم «یتبعون باحسان» این با فرمایشات امشب شما در ارتباط با اخلاص و عمل ظاهراً جمع می شود اگر فرصت دارید توضیح بدهید سپاس از زحمات عالی شما، خدا حافظ!

مجری:

خدا نگهدار شما، موفق باشید. آخرین تماس سرکار خانم «حقی» از «مشهد» پشت خط ارتباطی هستن سلام علیکم بفرمایید

بیننده: (سرکار خانم حقی از مشهد – شیعه)

سلام علیکم، در مورد توسل جستن به ائمه اطهار می خواهم توضیحی بفرمایید هم این که ما این کار با معرفت و درست انجام بدهیم احیاناً وارد شرک نشویم، همچنین یک جوابی خوبی باشد برای خواهر، برادرهای دینی اهل سنت مان که این کار را به ما ایراد می گیرند. ممنون می‌شوم از پاسخ تان.

مجری:

سالم و موفق باشید، خدا نگهدارتان، استاد، سوال آقای «حاج حسینی» از «قم» شهادت یا وفات حضرت ام البنین بود؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

هیچ دلیلی بر این که حضرت ام البنین چگونه از دنیا رفتند نداریم که آیا او شهید شد یا با اجل طبیعی از دنیا رفت؟ ولذا نمی توانیم کلمه شهید به کار ببریم. چون شهید یک واژه مقدس است اگر این طور باشد

«مَنْ مَاتَ عَلَى حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ مَاتَ شَهِيدا»

هر کس با محبت آل محمد از دنیا برود جزء شهدا است!

 این طور باشد پرونده شهدا خیلی فراتر از این ها است. شهید مصطلح بگوییم نه هیچ دلیلی بنده ندیدم از دوستان دیگری هم سوال شده و ... همین جواب را دادند.

مجری:

سوال دوم شان نسبت به این که، این بینش و علم را خصوصاً نسبت به اخلاص کسب کردیم اما چه کار کنیم با قلب و عمل مان گره بخورد؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

ان شاء الله سوالی که حضرتعالی کردید راه رسیدن به اخلاص چیست جلسه بعد عرض می کنیم.

مجری:

آقای «احمدی» از «یاسوج» شبهه ای را مطرح کردند بعد خودشان پاسخ دادند. مقایسه ای بود بین خروجی که توسط «عایشه» در «جنگ جمل» اتفاق افتاد و کاری حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) انجام داد.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

من یک مطلب به قول اقای سبحانی ساندویچی بگویم، اصلا ساندویچی هم نه کپسولی. اولا قرآن می‌گوید:

(وَقَرْنَ فِي بُيوتِكُنَّ)

و در خانه‏هايتان قرار گيريد!

سوره احزاب (33): آیه 33

خطاب به همه زن‌ها است. عایشه امد در برابر امیر المؤمنین ایستاد و سی هزار کشته داد و همیشه هم از کارش پشیمان بود، الان من یک عبارتی را از آلوسی بیاورم.

اقای آلوسی از علمای طراز اول اهل سنت و سلفی مسلک است ایشان در کتابش جلد 22 صفحه 11 می‌گوید:

«كانت عائشة رضي الله تعالى عنها إذا قرأت (وقرن في بيوتكن) بكت حتى تبل خمارها»

وقتی آیه و قرن فی بیوتکن را که در خانه هایتان بنشینید می‌خواند گریه می‌کرد بطوری که روسری او از گریه اش خیس می‌شد. این به خاطر این است که در واقعه جمل عده ای زیادی کشته شدند. و این به این خاطر است که:

«أخطأت في فهم معناها»

روح المعاني في تفسير القرآن العظيم والسبع المثاني؛ اسم المؤلف: العلامة أبي الفضل شهاب الدين السيد محمود الألوسي البغدادي الوفاة: 1270هـ، دار النشر: دار إحياء التراث العربي – بيروت، ج 22، ص 10 و 11

 آلوسی دارد توجیه می‌کند یا در و قرن فی بیوتکن اشتباه کرد و یا فراموش کرده بود! ذهبی هم مشخص است به قول اقای سخاوی یک شعبه ای از نصب در قلب ذهبی است در جلد دوم سیر النبلاء از قول عایشه می‌گوید وقتی من آیه (وَقَرْنَ فِي بُيوتِكُنَّ) را می‌خوانم:

«سمع عائشة إذا قرأت (وقرن في بيوتكن) الأحزاب 33 بكت حتى تبل خمارها»

سير أعلام النبلاء؛ اسم المؤلف: محمد بن أحمد بن عثمان بن قايماز الذهبي أبو عبد الله الوفاة: 748، دار النشر: مؤسسة الرسالة - بيروت - 1413، الطبعة: التاسعة، تحقيق: شعيب الأرناؤوط , محمد نعيم العرقسوسي، ج2، ص177

به قدری گریه می‌کنم که روسریم خیس می‌شود؛ یعنی گریه عادی نیست. این قضیه عایشه است.

اما حضرت زهرا (سلام الله علیها) اولا برای دفاع از حق مسلمش بود. این مطلبی را که ملاحظه می‌کنید در کتاب «صحیح بخاری» است

«فَوَجَدَتْ فَاطِمَةُ على أبي بَكْرٍ في ذلك فَهَجَرَتْهُ فلم تُكَلِّمْهُ حتى تُوُفِّيَتْ»

الجامع الصحيح المختصر؛ اسم المؤلف: محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256 ، دار النشر: دار ابن كثير , اليمامة - بيروت - 1407 - 1987 ، الطبعة: الثالثة ، تحقيق : د. مصطفى ديب البغا، ج4، ص1549، ح9998

حضرت زهرا به خاطر قضیه فدک با ابوبکر قهر کرد تا آخر عمر هم با او حرف نزد، عایشه پشیمان شد هر وقت یادش می‌افتاد به قدری گریه می‌کرد که روسری اش خیس می‌شد. صدیقه طاهره (سلام الله علیها) بعد از این قضیه از ابوبکر عصبانی شد و قهر کرد!

در کتاب صحیح مسلم باز همین تعبیر است.

«فَوَجَدَتْ فَاطِمَةُ على أبي بَكْرٍ في ذلك قال فَهَجَرَتْهُ فلم تُكَلِّمْهُ حتى تُوُفِّيَتْ»

صحيح مسلم؛ اسم المؤلف: مسلم بن الحجاج أبو الحسين القشيري النيسابوري الوفاة: 261، دار النشر: دار إحياء التراث العربي - بيروت، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي، ج3، ص1380، ح1759

این فرق این دو نفر است، دیگر قضاوت با آدم‌های با عقل است با آدم‌های بی عقل کار نداریم. این پاسخ خیلی ساندویچی و بلکه کپسولی بود.

مجری:

سوال دیگر هم راجع به مخالفین به صورت کلی مطرح کردند مقابله با این‌ها می‌تواند همراه با شتم و صحبت‌های این چنینی باشد؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

نه، در روایت هم داریم حضرت امیر (سلام الله علیه) فرمود شیعیان ما به کسی فحش نمی دهند، شیعیان ما اهل فحش نیستند.

«وَ لَا تَتَكَلَّمُوا بِالْفُحْشِ فَإِنَّهُ لَا يَلِيقُ بِنَا وَ لَا بِشِيعَتِنَا»

مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل؛ نورى، حسين بن محمد تقى، محقق/ مصحح و ناشر: مؤسسة آل البيت عليهم السلام، 71 بَابُ تَحْرِيمِ الْفُحْشِ وَ وُجُوبِ حِفْظِ اللِّسَان‏‏، ج‏12، ص82

حقیقت و واقعیت را باید بگوییم، کارهای خلاف آن‌ها را بگوییم و رسوا کنیم ولی نه با فحش دادن. حضرت امیر هم در خطبه 206 نهج البلاغه می‌گوید به معاویه فحش ندهید اعمال نادرست او را بیان کنید بگذارید رسوا و مفتضح بشود.

مجری:

آقای محمدی از اصفهان نسبت به آن نکته ای که حضرت عالی فرموده بودید تقدیر و تشکر از لطف یک نفر آیا به اخلاص اون فرد ضربه نمی‌زند؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

اگر برای او عُجب بیاید قطعا همه چیز را خراب می‌کند. عجب از گناهان کبیره و بلکه اکبر الکبائر است. و اگر بگوید (هذا من فضل ربی) یا تعبیری که در روایات داریم خدایا هر تفضلی که برای من می‌کنی هر عزتی که برای من می‌دهی در باطن من به اندازه او ذلت باطنی بده!

«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ لَا تَرْفَعْنِي فِي النَّاسِ دَرَجَةً إِلَّا حَطَطْتَنِي عِنْدَ نَفْسِي مِثْلَهَا، وَ لَا تُحْدِثْ لِي عِزّاً ظَاهِراً إِلَّا أَحْدَثْتَ لِي ذِلَّةً بَاطِنَةً عِنْدَ نَفْسِي بِقَدَرِهَا.»

الصحيفة السجادية؛ على بن الحسين عليه السلام، محقق / مصحح: ندارد، ناشر: دفتر نشر الهادى - قم، 1376ش. ص92

کسی از امیر المؤمنین تعریف کرد، حضرت فرمود:

«أللّهمّ لا تؤاخذني بما يقولون و اجعلني أفضل ما يظنّون و اغفر لي ما لا يعلمون‏»

غرر الحكم و درر الكلم (مجموعة من كلمات و حكم الإمام علي عليه السلام)؛ نویسنده: تميمى آمدى، عبد الواحد بن محمد، محقق/ مصحح: رجائى، سيد مهدى‏، ناشر: دار الكتاب الإسلامي، ص293

خدایا آن گناهانی که مردم از من خبر ندارند ببخش و آن چه که این‌ها دارند من را تعریف و تمجید می‌کنند بهتر از آن برایم قرار بده!

مهم این است که عجب برای انسان نیاید وقتی عجب بیاید کار را خراب می‌کند. از آن طرف هم کسی به شما خدمت کرده است باید تقدیر و تشکر کنید.

«من لم يشكر المخلوق لم يشكر الخالق‏»

هرکس از خوبی‌های بنده تشکر نکند از خدا هم تشکر نمی‌کند.

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج110، ص429

مجری:

سرکار خانم حقی از مشهد پرسیدند توسل به ائمه به صورت درست چطور است که دچار تهمت‌های ناروا هم نشویم؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

ائمه (علیهم السلام) این‌ها باب الله و نزد خدا آبرو دارند. در زیارت آل یاسین است:

«السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللَّهِ وَ دَلِيلَ إِرَادَتِه‏»

الإحتجاج علی أهل اللجاج؛ نویسنده: طبرسی، احمد بن علی، ناشر: نشر مرتضی، محقق / مصحح: خرسان، محمد باقر،ج2، ص493

قرآن هم در سوره مائده آیه 35 می‌گوید:

(يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ)

اي کساني که ايمان آورده‌ايد! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد! و وسيله‌اي براي تقرب به او بجوئيد! و در راه او جهاد کنيد، باشد که رستگار شويد!

سوره مائده (3): آیه 35

خطاب (يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا) تا قیامت مؤمنین را شامل می‌شود؛ یعنی هرجا (يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا) آمده مخصوص اصحاب در زمان پیغمبر نیست تا قیام قیامت را شامل می‌شود.

(يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ)؛‌ تقوا داشته باشید (وَابْتَغُوا إِلَيهِ الْوَسِيلَةَ) بین خودتان و خدا واسطه قرار بدهید. بهترین دلیل آیه 97 و 98 سوره یوسف است فرزندان حضرت یعقوب می‌ایند می‌گوید:

(قَالُوا يا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ)

گفتند: «پدر! از خدا آمرزش گناهان ما را بخواه، که ما خطاکار بوديم!»

سوره يوسف (12): آیه97

 پدر جان! ما بد کردیم پیش خدا برای ما طلب مغفرت کن، چرا خود شان طلب مغفرت نکردند؟ چرا حضرت یعقوب نگفت خدا می‌فرماید (ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ)

(ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ(

مرا بخوانيد تا (دعاي) شما را بپذيرم!

سوره غافر (40): آیه 60

(وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيسْتَجِيبُوا لِي وَلْيؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يرْشُدُونَ)

و هنگامي که بندگان من، از تو در باره من سؤال کنند، (بگو:) من نزديکم! دعاي دعا کننده را، به هنگامي که مرا مي‌خواند، پاسخ مي‌گويم! پس بايد دعوت مرا بپذيرند، و به من ايمان بياورند، تا راه يابند (و به مقصد برسند)!

سوره بقره (2): آیه 186

حضرت یعقوب به فرزندانش گفت:

(قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ)

گفت: «بزودي براي شما از پروردگارم آمرزش مي‌طلبم، که او آمرزنده و مهربان است!»

سوره يوسف (12): آیه98

من ان شاءالله سحر دعا می‌کنم برای شما هم طلب مغفرت می‌کنم.

آیه 64 سوره نساء خدای عالم می‌فرماید کسانی که در حق خودتان ظلم کردید نزد پیغمبر بیروید از پیغمبر بخواهید از خدا برای شما طلب مغفرت کند.

حضرت عیسی مرده زنده می‌کند مگر مرده زنده کردن کار خدا نیست؟ حضرت عیسی بیمار شفا می‌دهد.

(أَنِّي أَخْلُقُ لَكُمْ مِنَ الطِّينِ كَهَيئَةِ الطَّيرِ فَأَنْفُخُ فِيهِ فَيكُونُ طَيرًا بِإِذْنِ اللَّهِ وَأُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَأُحْيي الْمَوْتَى بِإِذْنِ اللَّهِ)

من از گل، چيزي به شکل پرنده مي‌سازم؛ سپس در آن مي‌دمم و به فرمان خدا، پرنده‌اي مي‌گردد. و به اذن خدا، کور مادرزاد و مبتلايان به برص [= پيسي‌] را بهبودي مي‌بخشم؛ و مردگان را به اذن خدا زنده مي‌کنم.

 سوره آل‌عمران (3): آیه 49

کور مادر زاد شفا می‌دهد، حالا یک کسی بچه اش کور مادر زاد است فرسنگ‌ها راه می‌آید به حضرت عیسی می‌گوید یا عیسی این بچه من از اول طفولیت چشم نداشته است به این فرزندم بینایی بده، این شرک است یا نه حضرت عیسی اگر چنانچه شفا می‌دهد باذن الله است (أَنِّي أَخْلُقُ لَكُمْ مِنَ الطِّينِ كَهَيئَةِ الطَّيرِ فَأَنْفُخُ فِيهِ فَيكُونُ طَيرًا بِإِذْنِ اللَّهِ وَأُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَأُحْيي الْمَوْتَى بِإِذْنِ اللَّهِ)

یک پدری می‌گوید ای عیسی پسرم مرده اگر او را زنده کنی من پنج دقیقه او را ببینم (وَأُحْيي الْمَوْتَى بِإِذْنِ اللَّهِ)؛ حضرت عیسی می‌گوید مرده زنده می‌کنم ولی باذن الله.

امیر المؤمنین به ما حاجت می‌دهد باذن الله، امام رضا حاجت می‌دهد باذن الله، خدای عالم این قدرت را به آن‌ها داده این‌ها هم باذن الله تبارک و تعالی حوائج ما را می‌دهند و از خدا می‌خواهند حوائج ما بر آورده بشود، هیچ شرک که نیست بلکه عین توحید است.

مجری:

طیب الله خیلی ممنون و متشکر، بسیار جامع، کامل، مفید و مختصر به قول حضرتعالی کپسولی فرمودید تشکر می‌کنیم از حضرت استاد، و همچنین تشکر می‌کنم از همه شما بینندگان عزیز و ارجمند که تا انتهای برنامه امشب همراه ما بودید ان شاءالله موفق، مؤید و سر بلند باشید تا دیدار آینده خدا نگهدار!